Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Joan of mArc



Η ομάδα Splish Splash χρησιμοποίησε την ιστορία της Ιωάννας της Λωραίνης για να εξετάσει το πώς οι πράξεις των ανθρώπων χρησιμοποιούνται από τους ισχυρούς της κάθε εποχής για να εξυπηρετήσουν τα σχέδιά τους, στέλνοντας στην πυρά – κυριολεκτικά στην περίπτωση της Ιωάννας και μεταφορικά σε πληθώρα άλλων παρόμοιων παραδειγμάτων – αυτούς που πόνεσαν και μάτωσαν για τον σκοπό για τον οποίο αγωνίστηκαν.


Εγώ, από την άλλη, εστίασα αποκλειστικά στην καθαυτό ιστορία.


Η τεχνική του βωβού και ταυτόχρονα σωματικού θεάτρου που χρησιμοποιεί η ομάδα στις παραστάσεις της είναι πραγματικά καθηλωτική.


Η μουσική ήταν ευρηματική – παρότι κατά βάση αποτελείτο από διασκευές γνωστών και πασίγνωστων κομματιών – τόσο στην χρήση της, όσο και ως πρόταση.

 
Το δε μοναδικό ομιλών πρωτότυπο κομμάτι στο τέλος σχολίαζε ιδιαίτερα ταιριαστά την δράση που προηγήθηκε.


Οι εξαιρετικού επιπέδου προβολές με μορφή κινούμενων σχεδίων παρείχαν μια επιπλέον εικονογράφηση των όσων διαδραματίζονταν μπροστά.


Και δεν μου ήταν καθόλου δύσκολο να αφήσω στην άκρη οποιεσδήποτε προεκτάσεις ή ακόμη και προθέσεις.



Οπότε, ξεκινώντας να συζητήσω με την ομάδα, η αμηχανία μου ήταν διάχυτη, όταν ανακάλυψα ότι οι ερωτήσεις που υπέβαλα είχαν άλλο σκοπό, και οι απαντήσεις που έλαβα περισσότερο συσκότιζαν αντί να διασαφηνίζουν την άποψη που είχα σχηματίσει.


Και χαίρομαι γι’αυτό.



Όπως χάρηκα όταν η ομάδα με ενημέρωσε ότι πρώτη φορά κάποιος τους είπε ότι εστίασε στην καθαυτό ιστορία.


Γιατί αυτό δείχνει μια δουλειά που λειτουργεί σε διαφορετικά επίπεδα.


Με αποτέλεσμα διαφορετικοί άνθρωποι να μπορούν να εισπράξουν από αυτήν διαφορετικά πράγματα, να συμφωνήσουν, να διαφωνήσουν, αλλά σίγουρα να σκεφτούν, και να συνεχίσουν να σκέφτονται αφού τελειώσει η καθαυτό παράσταση.


Λυπάμαι πολύ που άργησα τόσο να ανακαλύψω τους Splish Splash.



Το μόνο σίγουρο είναι ότι από εδώ και στο εξής θα τους παρακολουθώ στενά.


Ήδη ανυπομονώ για το επόμενό θέμα, την επόμενη διασκευή.


Joan of mArc Ομάδα Splish Splash

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Johnny O., Ιωάννα Καμπυλαυκά
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κυριακή Στούρου
Σενάριο: Johnny O.
Κοστούμια: Constance Puyt
Σκηνογραφία - Video προβολές - Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Οικονόμου
Επιμέλεια κίνησης: Ιωάννα Καμπυλαυκά
Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος
Τραγούδι τέλους: «Το σκοτάδι που λάμπει» από το συγκρότημα «Παράξενες Μέρες»
Επικοινωνία: Γεωργία Σουβατζή

Παίζουν: Βασίλης Ζαϊφίδης
                 Ευγενία Μαραγκού
                Βλάσης Πασιούδης
                Γιάννης Φιλίππου
                Νάνσυ Χρυσικοπούλου
               Johnny O.

Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη, 21:15
Θέατρο Φούρνος, Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα
Τηλέφωνο: 2106460748

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Οίκος Αν(τ)οχής



Ένας ευγενικός, συνεσταλμένος και κατά πάσα πιθανότητα παρθένος νέος επισκέπτεται ένα πορνείο και αγωνίζεται να προσαρμοστεί στα όσα βλέπει και ακούει εκεί από την μια, και να διαλέξει μία από τις τρεις κοπέλες που του παρουσιάζει η κυρία που το διευθύνει.


Η πρώτη είναι μία Βουλγάρα με εξαιρετικά προσόντα.



Η δεύτερη είναι μια Ρουμούνα-κουμμουνα που τα κάνει όλα.


Και η τρίτη, μια Ελληνίδα με ακόρεστη σεξουαλική επιθυμία και πολλά καντάρια ύφους και όχι μόνο.



Ενώ και η ίδια η κυρία του σπιτιού, πραγματικό σπίρτο αναμμένο, είναι έτοιμη να ‘θυσιαστεί’, για το καλό της επιχείρησης.


Στο κάδρο μπαίνει και ένας βαρύμαγκας Ελληναράς με κομπολόι και ‘εξυπνάδα’.


Την ίδια στιγμή, μια ληστεία παρακείμενης τράπεζας, με ιδεολογικό υπόβαθρο, αποτυγχάνει.


Και ο μοναδικός εκ των επίδοξων ληστών που καταφέρνει να μην συλληφθεί βρίσκει καταφύγιο στο πορνείο.


Κρατάει ως όμηρους τους πελάτες και το προσωπικό, και ζητάει από την αστυνομία πολλά και διάφορα.


Ως συνήθως, η κωμωδία είναι ο καλύτερος τρόπος να εξετάσεις σοβαρά θέματα και να καταρρίψεις στερεότυπα.



Όπως για παράδειγμα αυτό που λέει ότι πίσω από κάθε γυναίκα που αποφασίζει να εκπορνευτεί υπάρχει μια τραγική ιστορία.


Ή τη φιγούρα του βαρύμαγκα Ελληναρά, που στο κρεβάτι αποδεικνύεται τζούφιος όταν η γυναίκα απέναντί του δεν είναι ένα παθητικό αντικείμενο, αλλά δυναμική και απαιτητική.


Ή, τέλος, αυτό που θέλει όλους τους ιδεολόγους να είναι αγνοί αγωνιστές που πασχίζουν για το γενικό καλό.



Όσο σοβαρές, όμως, και αν είναι οι πολιτικές, κοινωνιολογικές και άλλες προεκτάσεις της παράστασης, αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει είναι το κωμικό της στοιχείο.


Με ένα κείμενο φαινομενικά απλό, ωστόσο καίριο σε όλες του τις επισημάνσεις και ανατροπές, και ερμηνείες που πείθουν, γελάς με τα παθήματα ανθρώπων που είναι μπλεγμένοι σε δύσκολες καταστάσεις – ανεξαρτήτως του εάν τις προκάλεσαν οι ίδιοι ή ενεπλάκησαν σε αυτές χωρίς να φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη.


 Οίκος Αν(τ)οχής

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Μπάμπης Αρώνης.
Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Νίκος Σταματόπουλος, Αναστασία Κούρτη, Χρύσα Μπιθούλκα, Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Μαρία Καρασάββα, Στράτος Μπαντζής, Μπάμπης Αρώνης

Παραστάσεις: Πέμπτη 21:00
Διάρκεια: 85’
Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα
Πλατεία ηλεκτρικού σταθμού Νέου Φαλήρου.
Τηλέφωνο: 210 4816200.

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Jeronimo Space: το κυνήγι των Σούσι



Έτος: κάποια στιγμή μετά το 3000 μ.Χ.
Σημείο: κάπου στο γαλαξία.
Πρόσωπο: Τζερόνιμο Μένσουες Καλτσώνης.


Κυνηγός κεφαλών.
Τελευταίος των υπερήφανων Ελλήνων.
Το βύσμα του – κυριολεκτικά, έχει ένα βύσμα στο πίσω μέρος του αυτιού, ως υβρίδιο Έλληνα και μηχανής – τον έσωσε από την εξαφάνιση.
Όχι ο εξυπνότερος των έμβιων όντων.


Η κρίση μέσης ηλικίας τον βάρεσε κατακούτελα.
Όταν ο διαγαλαξιακός αυτοκράτορας δολοφονείται, θεωρεί ότι του παρουσιάστηκε η ευκαιρία να ανακτήσει τη θέση του ως ο κορυφαίος κυνηγός κεφαλών στο σύμπαν.
Μόνο που σε αυτή του την προσπάθεια θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Λούνα, άλλως γνωστή ως Μαύρη Τρύπα.


Της οποίας η ευφυΐα περισσεύει και για τους δύο.
Για να μην αναφερθούμε στην ικανότητά της να προκαλεί αμνησία σε όποιον επιλέξει.
Την οποία χρησιμοποίησε για να συσκοτίσει το παρελθόν της με τον Τζερόνιμο.
Βοηθός του στην προσπάθεια διαλεύκανσης του μυστηρίου είναι ο αστυνόμος Μπάζο, της φυλής των Σούσι – που κάποτε δόθηκε ως όνομα σε ένα γήινο φαγητό, τις παλιές ‘καλές’ ημέρες.


Μια παρεξήγηση σχετικά με το  τελετουργικό ζευγαρώματος των Σούσι έχει ως αποτέλεσμα να συνδεθεί με την μυστηριώδη ιέρεια Έικο.
Και μαζί θα ανακαλύψουν τον έρωτα και τη ‘χαρά’ της τεκνοποίησης.


Τον δολοφόνο όμως;
Είναι πολύ καλό σημάδι να βλέπεις ένα πολύ συμπαθητικό, παρότι σχετικά μικρό, θέατρο όπως το Άβατον – με καρέκλες κινηματογράφου! – να γεμίζει σχεδόν ασφυκτικά.

Και όταν ένα ευτυχές ατύχημα με τη μορφή ιδιαίτερου γέλιου ενός από τους θεατές χαλάει τη συγκέντρωση των ηθοποιών, εκτροχιάζοντας ελαφρώς τη ροή, το βράδυ του Σαββάτου ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς.


To be continued…

Jeronimo Space: το κυνήγι των Σούσι

Ιδέα: Ζήσης Ρούμπος/Γιώργος Αγγελόπουλος
Κείμενο: Ζήσης Ρούμπος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αγγελόπουλος
Φωτισμοί/Κοστούμια: Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Γιώργος Αγγελόπουλος, Ναταλία Δήμου, Ζήσης Ρούμπος, Σωσώ Χατζημανώλη

Ημέρες και ώρες Παράστασης: Παρασκευή και Σάββατο στις 21.30 (έως και 25 Μαρτίου)
Διάρκεια: 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3 – Κεραμεικός
Τηλέφωνο 2103412689