Κάποια βίντεο...ατάκτως ερριμένα ΙΙ

This is hardcore Blur




To be by your side Nick Cave




Wake Up David Bowie & The Arcade Fire




Souls of The Departed Bruce Springsteen & Neil Young




God Is A DJ Faithless




New Dawn Fades Joy Division




Christmas Card From a Hooker in Minneapolis Tom Waits




Do Bears...? Rowan Atkinson & Kate Bush




Comfortably Numb Kate Bush & David Gilmour




Angel Massive Attack




Why Does My Heart Feel So Bad? Moby




Hallelujah Leonard Cohen

Κάποια βίντεο...ατάκτως ερριμένα Ι

Τυφλές ελπίδες Παντελής Θαλασσινός





Σ'έχω βρει και σε χάνω Νατάσσα Μποφίλιου




Απόψε Αλκίνοος Ιωαννίδης




Γράμμα στον κύριο Νίκο Γκάτσο




Κι όλο μου λες Βούλα Σαββίδη




Λάμπα θυέλλης Μανώλης Μητσιάς




Άγγελοι μ'ένα φτερό Γιώργος Ρωμανός




Κάτω απ'τη μαρκίζα Ελένη Τσαλιγοπούλου




Time (Interlude) Diamanda Galas




Nocturn Kate Bush

Όχι πια έρωτες Κόρε Ύδρο

Έπεσε έρωτας

Έπεσε έρωτας Κώστας Μακεδόνας

Είπα δε θέλω άλλο μπελά στον κόσμο αυτό
ό,τι στο τέλος κατακτώ μ' έχει διαλύσει
πέρασα όνομα κι αριθμό στο κινητό
να δω ποια κλήση η καρδιά θ' αναγνωρίσει.

Κάτι βδομάδες γυροφέρνω και ρωτώ
τον κουρασμένο μου εαυτό να ξεστομίσει
αφού μπερδεύτηκα και σ' ερωτεύτηκα
στην κατηφόρα ασ' το βράχο να κυλήσει.

Τέρμα τα ψέματα, πέσανε βλέμματα
άναψαν αίματα κι ανοίξανε μπουκάλια
πέστο και μη ρωτάς, έπεσε έρωτας
έπεσε έρωτας μεγάλη ανασφάλεια.
Όλα είναι τέλεια κι απ' την εμβέλεια
ήρθ' η συντέλεια, βραχήκαν προσκεφάλια
πέστο και μη ρωτάς, έπεσε έρωτας
έπεσε έρωτας κι ανοίξανε μπουκάλια.

Είπα δε θέλω άλλο αίσθημα βαρύ
άσπρο και μαύρο κάνουν γκρι κι έχω μια θλίψη
γιατί ειν' ο έρωτας μια πράξη τολμηρή
κι άντε να βρει καιρό η καρδιά να καταλήξει.

Κάτι βδομάδες γυροφέρνω και μπορεί
η αυτοάμυνα να μ' έχει εγκαταλείψει
κι αφού μπερδεύτηκα και σ' ερωτεύτηκα
πάμε ξανά για τ' ανεμοδαρμένα ύψη.

Εξαίρετος

Το τρομερό μυστικό που αποκάλυψε το WikiLeaks

Tου Πετρου Παπακωνσταντινου

Στις 21 Ιανουαρίου της χρονιάς που φεύγει, η Χίλαρι Κλίντον εκφώνησε στην Ουάσιγκτον σημαντική ομιλία για την ελευθερία στο Διαδίκτυο, που ερμηνεύθηκε ως έμμεση επίθεση εναντίον της Κίνας. Στον απόηχο της διένεξης ανάμεσα στην κινεζική κυβέρνηση και την Google, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών εγκωμίασε «τα δίκτυα πληροφόρησης, που βοηθούν τους πολίτες αυταρχικών καθεστώτων να ανακαλύψουν καινούργιες αλήθειες και να καταστήσουν υπόλογες τις κυβερνήσεις τους». Δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί ότι λίγους μήνες αργότερα αυτά τα λόγια θα επέστρεφαν, ως δριμύ κατηγορώ, εναντίον της δικής της κυβέρνησης, ύστερα από τον καταιγισμό των διώξεων εναντίον του WikiLeaks και του ιδρυτή του, Τζούλιαν Ασάντζ. Ακόμη και αν αποδειχθεί τελικά ότι ο 39χρονος Αυστραλός υπήρξε ένοχος σεξουαλικών αδικημάτων (πράγμα για το οποίο δικαιούται κανείς να αμφιβάλλει), είναι βέβαιο ότι τα αλυσιδωτά πλήγματα εναντίον του WikiLeaks από εταιρείες παροχής υπηρεσιών στο Ιντερνετ σαν την Amazon και από πιστωτικές φίρμες τύπου Vista, Mastercard και PayPal, αποτελούν πολιτικά κατευθυνόμενες απόπειρες στραγγαλισμού των κυβερνοπειρατών. Τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που χρησιμοποιεί το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚ Κίνας εναντίον αντικαθεστωτικών -κρατική ασφάλεια, εθνική προδοσία- γίνονται η σημαία της ισχυρότερης δυτικής δημοκρατίας εναντίον του Ασάντζ, ο οποίος μάλιστα δεν είναι καν υπήκοος της χώρας που υποτίθεται ότι «προδίδει».

Αυτός ο ασύμμετρος πόλεμος τουλάχιστον τριών ισχυρών κρατών (ΗΠΑ, Βρετανία, Σουηδία) εναντίον ενός ανθρώπου αιτιολογείται με αφορισμούς τύπου «11η Σεπτεμβρίου της διπλωματίας». Μόνο που εδώ δεν συνετρίβησαν αεροπλάνα, δεν γκρεμίστηκαν ουρανοξύστες, δεν χάθηκαν αθώοι άνθρωποι. Το λεγόμενο Cablegate αφορά περίπου 250.000 έγγραφα αμερικανικών πρεσβειών, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχει ούτε ένα «άκρως απόρρητο» (top secret) -αν και υπάρχουν περίπου 15.000 απόρρητα- και στα οποία έχουν μερική ή ολική πρόσβαση 2,5 εκατομμύρια Αμερικανοί δημόσιοι υπάλληλοι. Πολλά από αυτά είναι άκρως ενδιαφέροντα, αλλά κανένα από όσα έχουν μέχρι στιγμής δημοσιοποιηθεί δεν συνιστά βόμβα μεγατόνων. Και όπως σημειώνει η El Pais, τα βιβλία του Μπομπ Γόυντουγουρντ για τις κυβερνήσεις Μπους και Ομπάμα περιέχουν περισσότερες εμπιστευτικές πληροφορίες για τους πολέμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν από τα τηλεγραφήματα του WikiLeaks.

Αποκόμματα εφημερίδων

Κατά τον Ουμπέρτο Εκο, τα τελευταία «επιβεβαιώνουν ότι κάθε φάκελος που φτιάχνουν οι μυστικές υπηρεσίες οποιουδήποτε κράτους στηρίζεται κατά βάση σε αποκόμματα εφημερίδων». Οι αναφορές στον «φιλοαμερικανό, υπερκινητικό, αυταρχικό Σαρκοζί» και στο ρωσικό «παρακράτος», το μόνο που επιβεβαιώνουν, σχολιάζει ο Ιταλός συγγραφέας στη Liberation, είναι ότι οι μυστικές υπηρεσίες «δέχονται ως αλήθεια μόνο αυτό που αναγνωρίζουν. Το απόρρητο, υποτίθεται, τηλεγράφημα για τον Μπερλουσκόνι που έστειλε η αμερικανική πρεσβεία από τη Ρώμη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήταν πιστό αντίγραφο σχετικού ρεπορτάζ του τελευταίου Newsweek».

Παλιότερες αποκαλύψεις, από τα Εγγραφα του Πενταγώνου για τον πόλεμο του Βιετνάμ μέχρι το Αμπού Γραΐμπ στο Ιράκ, έκαναν ζημιά στην Αμερική γιατί έφερναν στο φως τις πιο απεχθείς μορφές της φονικής της δύναμης. Αντίθετα, ο Τζούλιαν Ασάντζ προκάλεσε τεράστια ενόχληση γιατί αποκάλυψε την ολοένα και μεγαλύτερη (και βέβαια σχετική) … αδυναμία της! Ομολογίες παταγώδους αποτυχίας στο Αφγανιστάν, νευραλγικοί σύμμαχοι τόσο αξιόπιστοι όσο οι Σαουδάραβες, που παρακαλούν τους Αμερικανούς να «αποκεφαλίσουν» το Ιράν, ενώ ταυτόχρονα κάνουν τα στραβά μάτια στη χρηματοδότηση της Αλ Κάιντα, στρατηγικοί εταίροι σαν τους Γερμανούς, που ανυπομονούν να τους δουν να φεύγουν από τη χώρα τους. Από τον καιρό του Μακιαβέλι γνωρίζουμε ότι ο Ηγεμόνας μπορεί να ζήσει χωρίς να εμπνέει αγάπη, αλλά όχι όταν σταματήσει να εμπνέει φόβο. Οταν ο ιέραξ των νεοσυντηρητικών Τζον Μπόλτον κατηγόρησε τον Ομπάμα που δεν απέτρεψε τη διαρροή αυτού του τεράστιου εθνικού μυστικού της Αμερικής εννοούσε ακριβώς αυτό: Το μυστικό είναι ότι η μόνη υπερδύναμη δεν υπάρχει πια!

Για τον υπόλοιπο κόσμο υπάρχει άλλο ένα, πραγματικά πελώριο μυστικό, που δεν είναι βέβαιο ότι μπορούμε να το αντέξουμε: Η αποκάλυψη ότι ο κόσμος είναι περίπου όπως τον ξέρουμε! Με μικρούς, ανασφαλείς ηγέτες επικεφαλής μεγάλων δημοκρατιών, με θεοσεβούμενους σεΐχηδες που ξεφαντώνουν με σεξουαλικά όργια, με ένα κινεζικό οικονομικό θαύμα στηριγμένο σε «αυτοσχέδιους» κρατικούς προϋπολογισμούς και με αρχιαπατεώνες επικεφαλής μεγάλων οικονομικών ιδρυμάτων. Η απομάγευση του κόσμου φτάνει στο αποκορύφωμά της και δεν αφήνει χώρο για κρυμμένες αλήθειες, συνωμοσίες και αναπάντεχες καταστάσεις: Χάρη στην τρομακτική διάχυση των πληροφοριών, παρακολουθούμε κι εμείς αυτούς που μας παρακολουθούν, ξέρουμε περίπου τα ίδια με τους ειδικούς και το μόνο ερώτημα είναι αν μπορούμε να διαχειριστούμε την τόση γνώση.

Το WikiLeaks μάς έμαθε πάνω απ' όλα ότι ο κόσμος είναι περίπου αυτός που ξέρουμε. Το ερώτημα που απομένει αναπάντητο είναι τι θα κάνουμε μ' αυτόν τον κόσμο.

Καθημερινή, 10/12/2010

Έρωτας

Αν υπάρχει

αυτό που

ονομάζουν

έρωτα

εκφράζεται

από το

παρακάτω

με τον

καλύτερο

τρόπο.

Άγγελοι με ένα φτερό Γιώργος Ρωμανός

Χμμμμ...

Τηνιακό (νο φωτογραφία αβέιλαμπλ)

Ποικιλία τριών ευρώ



Ρετσίνα ενός και ογδόντα




Εικόνες του παρελθόντος,

Του παρόντος,

Ή του μέλλοντός μας;

Αγαπώ (;)

Η Δρομοκαλλιτέχνιδα με προσκαλεσε σε ένα παιχνίδι που ζητάει να μάθει δέκα πράγματα που αγαπώ.

Μόνο που τελευταία δεν βρίσκω αρκετά τέτοια.

Τέλος πάντων, μετά από ενδελεχές ψάξιμο κατέληξα στα παρακάτω.

ΑΓΑΠΩ την υπερκόσμια φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη.

ΑΓΑΠΩ την γήινη φωνή της - αδικημένης από τον ίδιο της τον εαυτό - Βούλας Σαββίδη.

ΑΓΑΠΩ τον Μάνο Χ., επειδή μου δίνει - συνέχεια - λόγους και αιτίες να συνεχίζω.

ΑΓΑΠΩ το θέατρο, επειδή καταφέρνει ακόμη και όταν είμαι κοντά στο να νιώσω ένα με το πάτωμα, να με ανεβάζει.

ΑΓΑΠΩ τέσσερις - πέντε ανθρώπους, επειδή αν δεν βρίσκονταν δίπλα μου θα την είχα κάνει μόνιμα εδώ και πολύ καιρό. Και ας μην τους το έχω πει ποτε.

ΑΓΑΠΩ το πολύωρο - έως ατελείωτο - περπάτημα, επειδή με κουράζει και ξεκουράζει ταυτόχρονα, καθαρίζει το μυαλό μου από τις τοξίνες και κρατάει την μέση μου στην θέση της.

ΑΓΑΠΩ ένα - δυο μικρά 'στέκια' που μπορούμε να πάμε, να πιούμε και να τσιμπήσουμε φτηνά και να βγάλουμε από μέσα μας τα ζόρια.

ΑΓΑΠΩ τον υπολογιστή μου και το ίντερνετ γιατί - σε αντίθεση με τις κοινώς λεγόμενες και επαναλαμβανόμενες μαλακίες - μου άνοιξε και μου έδειξε ένα απίστευτο καινούριο κόσμο. Που περιλαμβάνει όλους εσάς.

ΑΓΑΠΩ το It's all over now baby blue και το Blue moon των Last Drive, όπως και το Ραντεβού κάθε Σεπτέμβρη, με τον Λιδάκη - το τελευταίο δεν ξέρω καν γιατί.

Εντάξει, εννιά βγήκαν, μια χαρά, πιστεύω.

Με την σειρά μου να καλέσω τους Ναταλία, Κωλόγρια και Πρόβατο. Α, και την Daria. Και αυτή εδώ! Και την αμφίπολο! Και την Lory!

Όταν σκεφτώ και άλλους, θα τους φέρω κοντά.

Υ.γ.: Κύριε, κύριε, να πω και κάτι που απεχθάνομαι;;;

Λοιπόν, ΑΠΕΧΘΑΝΟΜΑΙ αυτή την τάση να ξεθάβουν κάτι κομμάτια από τα νεκροταφεία της μουσικής - πβ Βέμπο - και να τα επανεκτελούν, και καλά. Τόση έλλειψη έμπνευσης πλέον;

Ευτυχία

...να επιστρέφεις χαράματα σπίτι...

...με την Φλέρυ κολλημένη στον εγκέφαλό σου...



...να ανοίγεις τον υπολογιστή...



...και να χάνεσαι με τις ώρες στη φωνή...



...ξεχνώντας ύπνους και όλα τα υπόλοιπα...




Ενημέρωση:

Ανησυχία(;)

...24 (περίπου) ώρες μετά...

...κατεβαίνεις την Αλεξάνδρας
στο ύψος του Πεδίου του Άρεως...

...η μικρή κουκουβάγια πετάει χαμηλά
προσπαθώντας να αποφύγει την
μαύρη γάτα που την κυνηγάει...

...πλησιάζεις...

...η γάτα κάθεται στο πεζούλι του
κτηρίου στην απέναντι όχθη του
δρόμου και παρακολουθεί
επιφυλακτικά και σε ετοιμότητα...

...κόβεις ένα ξερό κλαρί...

...προσπαθείς να δείξεις στην κουκουβάγια
να ανέβει επάνω για να την μεταφέρεις
κάπου πιο ασφαλισμένα...

...και φαίνεται να τα καταφέρνεις...

...όχι όμως για πολύ...

...την κυνηγάς για λίγο ακόμη...

...αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος...

...και προχωράς...

...με αυτή γαντζωμένη στο ρολό ενός
καταστήματος να σε κοιτάει...

...ελπίζω όλα να παν καλά και να

βρεις το δρόμο σου...

Ενημέρωση 1:

Όχι ακριβώς αντίστοιχη αλλά όμορφη, όπως και να έχει, η φωνή της Βούλας Σαββίδη.

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, έχω ιδιαίτερη αδυναμία στον συνδυασμό φωνή (και δη γυναικεία) - πιάνο

 

Προσπάθεια αισιοδοξίας

Τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καλά.

Η δουλειά είναι στα πάρα πολύ κάτω της.

Και φοβάμαι ότι θα πέσουμε και πάλι στα
ίδια.

Και δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτή την
φορά θα το αντέξω.

Παρότι νιώθω αρκετά πιο "δυνατός" μετά
τις προηγούμενες "εμπειρίες" μου.

Έλα μου όμως που ο καιρός δεν χαμπαριάζει
με τις διαθέσεις μας.

Και η άνοιξη έρχεται με φόρα.

Και σμπαραλιάζει κάθε προσπάθεια "περιορισμού".

Έχεις εσύ τις μαύρες σου και όλα τριγύρω είναι
φωτεινά.

Αδικία ή αδικία;

Και το δίλημμα προβάλλει πραγματικά τεράστιο:

Να συνεχίσω να μιζεριάζω μπροστά στον υπολογιστή;

Ή

Να τα κλείσω όλα, να βγώ έξω και να επιστρέψω μεθαύριο;

Μπέρδεμα, μεγάλο μπέρδεμα.

Μέχρι που να βρω μια κάποια λύση, κεραστείτε μερικά
τραγουδάκια.

Και από τις δύο πλευρές.

Across the Universe Vassilikos

Μέσα στην νύχτα των άλλων Τρύπες

When The Grey Skies Turn To Blue Chris Rea

The Child In Us Enigma

Θυμάμαι Κάθε Εποχή Ονειροπαγίδα

Και ένα από εκείνα που σε κόβουν
και μόνο με μισό στίχο, eκείνο που λέει

"Look deep into the April face
A change is clearly taking place
Looking for the summer"

Και στην συνέχεια

"Remember love how it was the same
We scratched and hurt each others'
growing pains
We were looking for the summer"

Looking for the summer Chris Rea

Ενημέρωση: Περαστικά, σύντομα!

Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά

Πρώτη φορά μου συμβαίνει

Να ακούω μουσική

Struggle for Pleasure Νότης Μαυρουδής Παναγιώτης Μάργαρης David Lynch

Και να μην μπορώ να προσδιορίσω αν νιώθω χαρά ή λύπη

Υποπτεύομαι ότι ο συνθέτης ήξερε ακριβώς γιατί ονόμαζε έτσι το ορχηστρικό

Ευχαριστώ πολύ, Road!

Στρέλλα

Για κάποιο λόγο, το ελληνικό σινεμά αποφάσισε "εν μια νυκτί" να ανατινάξει όλα τα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας.

Καιρός ήταν.

Αυτό, μάλιστα!!!!

Αυτό είναι πραγματικά Χριστουγεννιάτικο.
Και χαίρομαι που με ανέχονται να συμμετέχω,
έστω και στο λίγο που μπορώ.

Σήμερα ακούμε Joe Strummer. Τίποτα άλλο

Πέρασαν ήδη εφτά χρόνια από την ημέρα που έφυγε.

Joe Strummer

Γι'αυτό, τα ραδιοκύματα σήμερα είναι γεμάτα μόνο με τα τραγούδια του

Redemption Song Joe Strummer and The Mescaleros

Nitcomb Joe Strummer and The Mescaleros 

Λιγότερο απ' αυτό Στέρεο Νόβα (ερμηνεύει η Νατάσσα Καρβούνη)

Σαν τα παιχνίδια η ζωή σου γυρνά,
απελπισμένα, μια τροχιά μυστική
πού και πού ο χρόνος σταματά
νόμιζες πως θα κρατούσε,
μα ήταν μόνο ένα φιλί

Τα βήματά σου χάνονται στα βήματα των άλλων
αυτή η εποχή θα ήταν κάτι παραπάνω
αν εσύ κι εγώ ήμαστε μαζί

Σαν τα παιχνίδια η ζωή σταματά
κι αυτό που ένιωσα μαζί σου μια στιγμή
βρήκε καταφύγιο στην καρδιά
με όλα αυτά που πέταξες
σε κάποιου δρόμου τη στροφή

Τα βήματά σου χάνονται στα βήματα των άλλων
αυτή η εποχή θα ήταν κάτι παραπάνω
αν εσύ κι εγώ ήμαστε μαζί

Τα βήματά σου χάνονται στα βήματα των άλλων
αυτή η εποχή θα ήταν κάτι παραπάνω
αν εσύ κι εγώ ήμαστε μαζί

Everybody Knows Concrete Blonde

Τρελό eighties... 

...εξίσου τρελά...

...γουστάρω.....

Έτσι, για να μην ξεχνιώμαστε

Ο λύκος της ψυχής μου Magic de spell

Χριστουγενιάτικο Πάρτι Ξεμπλοκαρίσματος

Το xeblogarisma.blogspot.com * σας καλεί το Σάββατο 28 Νοεμβρίου

Στο 2 Χριστουγεννιάτικο bazaar/party για τα παιδιά έως 3 ετών,

που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού).

___________________________________________________________

“Σήμερα 15 αθώες ψυχές ζουν στον Κορυδαλλό μαζί με τις έγκλειστες μητέρες τους. «Εμένα ποιος είναι ο μπαμπάς μου; Εγώ δεν έχω μπαμπά;».

Μια ανδρική φιγούρα εμφανίζεται. «Μπαμπά», φωνάζει το παιδάκι.

Ο άνδρας ξέρει πως δεν επιτρέπεται ν’ απαντήσει.

Σιωπηλός, γυρίζει το κλειδί στη σιδερένια πόρτα και κλειδώνει μέσα τη μητέρα με το μωρό της. Το παιδί προσπαθεί να ανοίξει.

- «Γιατί δεν ανοίγει η πόρτα, μαμά;».- «Είναι η ώρα που κοιμόμαστε. Γι’ αυτό κλείνουν οι πόρτες. Για να είναι ο καθένας στη φωλίτσα του».Ο διάλογος είναι πραγματικός.

Όταν το παιδί μεγαλώσει, θα καταλάβει πως η «φωλίτσα» ήταν φυλακή και ο «μπαμπάς»… δεσμοφύλακας.”

____________________________________________________________

Στο Χριστουγεννιάτικο bazaar θα διατίθενται προς πώληση αντικείμενα τέχνης, έργα φυλακισμένων γυναικών, βιβλία, ρούχα, δίσκοι και πολλά άλλα. Ταυτόχρονα θα συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά και τις άπορες φυλακισμένες όπως πάνες, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής καθώς και παιχνίδια, βιβλία (ειδικά ξενόγλωσσα), περιοδικά, τηλεκάρτες κ.ά.

Ημερομηνία: 28/11/2009

Τόπος: Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο

Πρόγραμμα: 12-8 μ.μ. bazaar

5.30 μ.μ. παράσταση Καραγκιόζη του

Ιάσωνα Μελισσηνού

10.30 μ.μ. Ινδική μουσική με τους ΙΧΩΡ (15e με ποτό)

00.30 π.μ. party

για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή:

Ξεμπλοκάρισμα

*Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε την δράση της πριν από 2 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού). Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 15 περίπου παιδάκια περιλαμβάνει και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των άπορων. Οι ανάγκες όμως είναι πολλές και χρειάζεται η υποστήριξη όλων .

Oh yeah!!!

Today is Diamanda's day!!!









Interlude (Time)


Ενημέρωση:

Από προχθές προσπαθώ να σκεφτώ τί να γράψω γι'αυτό που έπαθα στο Παλλάς.
Αφού συνήλθα, θυμήθηκα και το όνομά μου, που έμεινε κάπου μεταξύ του "Άνοιξε πέτρα" των Μίμη Πλέσσα - Λευτέρη Παπαδόπουλου και του "Ζεϊμπέκικο" (Μ'αεροπλάνα και βαπόρια του Σαββόπουλου, κατάλαβα ότι μόνο να δείξω μπορούσα, τίποτα άλλο.

Πότε είδες ξωτικό τελευταία φορα;

Εγώ πριν από μιάμιση περίπου ώρα.

Ανέβαινε την Αλεξάνδρας.

Κόκκινα μάτια που σκούραιναν προς την κόρη

Χοντρό πολύχρωμο καλσόν.

Κοντή φουστίτσα.

Και δύο κοτσίδια που μετά βίας έκρυβαν τα μυτερά αυτιά.

Με τα χέρια μπλεγμένα μπροστά στο στήθος και μια σακκούλα στο αριστερό.

Αφού την προσπέρασα σκέφτηκα να γυρίσω πίσω να ρωτήσω τί γυρεύει ένα ξωτικό στις τρεις η ώρα μέσα στο κρύο της Αθήνας αλλά ντράπηκα.

Γμτ μου.

Τα ξωτικά Λιζέτα Καλημέρη


Μάλλον άρχισε να μου σαλεύει, έτσι δεν είναι γιατρέ μου;

Φρόντισε μόνο ο ζουρλομανδύας να μην είναι πολύ σφιχτός, σε παρακαλώ.

Πατρίδα...

Πατρίδα Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ψυχή βαθιά και θλιμμένη

Πήγα χθες και είδα το Ψυχή βαθιά.

Βγήκα έξω και ένιωθα ένα βάρος σε
μέγεθος μαμούθ θρονιασμένο στην
ψυχή μου.

Που δεν λέει με τίποτα να φύγει.

Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.

Μόνο να παρακαλέσω τον Αγγελάκα
να θρηνήσει λίγο ακόμη για την
κατάντια μας.

Έρημα Βουνά Γιάννης Αγγελάκας

Υ.γ.: Οι πασης φύσεως κατα-κριτικοί
που χαρακτήριζαν ανιστόρητο τον
Παντελή Βούλγαρη, σε ποιό ηλιακό
σύστημα βρίσκονταν ενόσω προβολλόταν
η ταινία;

Όμορφιά

Υποσχέθηκα να σου γράψω κάτι όμορφο.

Κάθισα, και το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η εικόνα του Μάνου.

Φυσικό δεν είναι;

Και μετά αυτή η μουσική του.

Όταν έρχονται τα σύννεφα

Και συνειδητοποίησα ότι μόνο μέσα από τις μουσικές μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά.

Όπως για παράδειγμα την ομορφιά ενός λουλουδιού.

Γειά σου κύριε μενεξέ

Της θάλασσας

Το Απέραντο Γαλάζιο - Ύμνος στην Θάλασσα

Ενός νησιού

Σαντορίνη 

Μιας ερμηνείας

La Wally

Ακόμη και μιας σκιάς

Χορός με την σκιά μου 

Γι'αυτό, να ξέρεις ότι εδώ είμαι.

Και όλα θα επανέλθουν στα φυσιολογικά τους πλαίσια.

Καληνύχτα μην φοβάσαι

Ξαφνικά

Ξαφνικά βλέπεις το χάσμα μεταξύ σου και του "κανονικού" κόσμου να βαθαίνει απότομα.

Επειδή ένας - δύο άνθρωποι που θεωρούσες σχετικά - έστω - κοντά στον δικό σου τρόπο σκέψης και ζωής φαίνονται να αποκλίνουν τελείως.

Φυσικά, γνωρίζεις ότι εσύ είσαι ο 'παράξενος', ο εκτός πραγματικότητας, ο ιδιόρυθμος.

Και αυτοί ακολουθούν - απλώς - την 'φυσιολογική' ροή των πραγμάτων.

Και πάλι, δεν παύει να είναι πικρή η αίσθηση της σχεδόν πλήρους απομόνωσης.

Και εντονότερη η ανάγκη να τελειώνεις με όλα όσα σε έφεραν εδώ και να επιστρέψεις πίσω στο καβούκι που εσύ δημιούργησες.

Invitation to the blues Tom Waits

 

Σιχάθηκα.

Σιχάθηκα όλους εκείνους που θέλουν να με αλλάξουν.

Που πιστεύουν ότι ξέρουν καλύτερα από εμένα το τί και το πως.

Που όποτε τους εξηγώ - ή προσπαθώ να τους εξηγήσω - το πως σκέφτομαι, καταλήγουν να θεωρούν ότι "δεν βάζω νερό στο κρασί μου".

Αν ξανακούσω αυτή την φράση είτε θα βρίσω τόσο άγρια όσο ποτέ μέχρι τώρα, είτε θα χειροδικήσω. 

Παρατάτε με.

Όλοι σας.

Υ.γ.: Τρεις μόλις εβδομάδες στο κωλόνησο και θυμήθηκα ξανά τον λόγο ύπαρξης αυτής εδώ της - μισοξεχασμένης - γωνιάς.

Εκπληκτικό, έ;

Ραντεβού κάθε Σεπτέμβρη...ελπίζω

Ραντεβού κάθε Σεπτέμβρη Μανώλης Λιδάκης

Δεκαπενταύγουστος

Σε παρακαλώ...

...Καιτούλα, θα ηρεμήσεις λίγο την ψυχή μου;

Libido!!!

Libido Χρήστος Στέργιογλου

Ουλαλούμ

Ουλαλουμ

Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,
και θα μυρίζει φώτα [ήλιο] και βροχή το νιο φεγγάρι!...

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.

Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ' έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός
και - τάχας - σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...

Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα! -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κ' εσύ με μένα!...

Τόσο πολύ μ' αγάπησες, κυρά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
πάταγα γω - στραβός - μες στα νερά; κ' εσύ κοντά μου!...

Ακριβής Περιγραφή

Αντικοινωνική Συμπεριφορά γιε γιε γιε γιε

The Times They Are A Changin' (Live) Bob Dylan

Τα Προβατάκια

   Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
άντε με ντουντούκες και πανό
θέλουνε να διώξουνε τις στάνες του θανάτου
θέλουν περισσότερο σανό

Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
θέλουνε ν' αλλάξουνε βοσκό
έξω ο Αμερικάνος καουμπόη
ζήτω ο μοντέρνος Γκορμπατσώφ

Κι εγώ απ' το πεζοδρόμιο να παρακολουθώ
μίζερο τσοπανόσκυλο περιθωριακό
μα σαν πλακώσουν λύκοι, τα πρόβατα σκορπίζουνε
και πάλι σα μαλάκας θα καθαρίσω εγώ

Άιντε βγήκαν πάλι τα προβατάκια
άντε με ροκάνες και κασκόλ
έχουν στα λαρύγγια τους φωτοβολίδες
και χαροπαλεύουν για ένα γκολ

Κι εγώ τερματοφύλακας στα ένδοξα γκολπόστ
δοκάρια κυανόκρανα και δίχτυα της Λακόστ
μα σαν πλακώσουν λύκοι, οι φίλαθλοι σκορπίζουνε

και πάλι σα μαλάκας θα καθαρίζω εγώ

Τα Προβατάκια

Εξαιρετικά αφιερωμένο

Απορία

Ένας μεγάλος έρωτας

Ή

Μια απλή συνουσία;

Ανανέωση:

Γουστάρω τρελά!!!

Goldfish The Last Drive

Αμαλία, 2 χρόνια μετά

Δημοσκόπηση

Τι είναι το χειρότερο:

Να μην σε πιστεύουν πλέον οι άλλοι, στους οποίους πρήζεις τα αυτιά για κάτι που θέλεις να κάνεις; 

Ή 

Να μην πιστεύεις εσύ πλέον τον εαυτό σου που σε σπρώχνει ακόμη;

Τις ψήφους σας στα σχόλια παρακαλώ.

Δυστυχώς

Για να παραφράσω την Δαλιδά, η ζωή άρχισε να γίνεται - πολύ - κουραστικη.

When the Grey Skies turn to blue Chris Rea

Της Αναστασίας που ανησυχεί

Ευχαριστώ

 

Which side are you on? Νατάσσα Μποφίλιου

Τόσο η Φλόρενς Ρις

Όσο και ο Πιτ Σίγκερ

Αλλά ακόμη και η Νάταλι Μέρτσαντ

Σίγουρα θα είναι υπερήφανοι γι'αυτή

την εκτέλεση από την Νατάσσα Μποφίλιου

"Which Side Are You On?"

Come all you good workers
Good news to you I'll tell
Of how the good old union
Has come in here to dwell 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

My daddy was a miner
He's now in the air and sun
He'll be with you fellow workers
Until the battle's won 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

They say in Harlan County
There are no neutrals there
You'll either be a union man
Or a thug for J. H. Claire 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

Oh workers can you stand it? 
Oh tell me how you can
Will you be a lousy scab
Or will you be a man? 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

Don't scab for the bosses
Don't listen to their lies
Poor folks ain't got a chance
Unless they organize 

Which side are you on boys? 
Which side are you on?

Επιτέλους

Φτάσαμε - επιτέλους - στο σημείο του στίχου εκείνου που λέει πως

Κάποτε είχες μια καρδιά

που χώραγε όλο τον ντουνιά

τώρα χωράει μια πέτρα

Καιρός δεν ήταν;

Για την πριγκίπισα που το ζήτησε

Της Αγκαλιάς η Ξενιτιά (live) Σωκράτης Μάλαμας

Fork in the road

Όταν ψήνεται καινούριος Neil, η φύση κρατάει την ανάσα της!!!

Και τρέχουμε να λάβουμε το φως...

Προτού ο πατριάρχης (δες εταιρία) προλάβει να το φέρει καν!

Συνεπώς, κάντε κλικ στο λινκ!

Fork in the road Neil Young

Μουσικές που σε ρίχνουν και σε ανεβάζουν ξανά

Το πολιτικό

Πατρίδα Αλκίνοος Ιωαννίδης

Και το ερωτικό

Ευχαριστήριο Νατάσσα Μποφίλιου

τραγούδι του 21ου αιώνα

Αυτό είναι το μέλλον μας;

Νεκρός νεαρός blogger σε φυλακή  της Τεχεράνης

Πάει, τελείωσε

...γερνάμε...

Το σκληρό πανκιό (λέμε τώρα) στέκεται στο

μισοσκόταδο και κοιτάει παραπονεμένο.

Δεν εξηγείται αλλιώς πως γίνεται να με συγκινούν

 τόσο πολύ πλέον τραγούδια όπως το παρακάτω.

Πέρασμα Αλκίνοος Ιωαννίδης με την Σόνια Θεοδωρίδου

Υ.γ.: μανιταράκι και πριγκίπισσα, δεν σας ξέχασα.

Ήθελα να χαλαρώσω λίγο και μετά να σας απαντήσω.

Με τα χίλια ζόρια...

...έφτασα σπίτι

Ξέρασα τα άντερα

Μαζί με το αίσθημα αχρηστίας μου

Που ετοιμάζεται να υποβάλει αίτηση μονιμοποίησης

Μπορώ τώρα να κοιμηθώ μέχρι την μεθεπόμενη Δευτέρα;

Σε παρακαλώ;

Μια μικρή νυχτερινή βόλτα.

Αφήνεις τους υπόλοιπους και ξεκινάς το περπάτημά σου.

Και σιχτιρίζεις τον εαυτό σου, που έπρεπε να καταναλώσει μισό μπουκάλι βαρύ κόκκινο κρασί για να αρχίσει να προσέχει τις ομορφιές που περνάνε γύρω του.

Μέχρι που φτάνεις στην Τοσίτσα, στο σημείο που ενώνεται με την Πατησίων.

Και πέφτεις επάνω σε μια τεράστια κηλίδα αίματος στο πεζοδρόμιο, με δυο κομμάτια χαρτοπετσέτας να προσπαθούν μάταια να την κρύψουν.

Και παρακάτω ένας άνθρωπος  πεσμένος ανάσκελα με τα πόδια διπλωμένα προς τα πίσω.

Με κουρελιασμένα - σχεδόν - ρούχα - και χοντρά λευκά γάντια στα χέρια!!! 

Και μερικά βήματα πιο κάτω, το μωβ Χιουντάι σταματάει μερικά χιλιοστά από το σώμα σου, παρότι είσαι στην διάβαση πεζών και το φανάρι είναι κόκκινο για τα αυτοκίνητα.

 Και προσπερνάς τον άνθρωπο που φυλάει τον ύπνο του άλλου ανθρώπου, εκείνου που τρεις βδομάδες τώρα αρνείται να φάει, διαμαρτυρόμενος για την φτώχεια όλων μας.

 Και κάπου εκεί, βλέπεις τα αυγά να πετάνε από την μια πλευρά και τα καλάθια από την άλλη.

Όλα από χέρι καμένα Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Μήπως έφτασε...

...η ώρα να αποχαιρετίσουμε την Αλεξάνδρεια;

Αϊντεεε!!!

Πάει, ξεφεύγουν ο ένας μετά τον άλλο οι μπάτσοι!

Ιδού το πειστήριο!

Ελπίζω μόνο να μην την πληρώσει κανένας περαστικός

Ανακούφιση

Και εγώ που νόμιζα ότι δεν υπάρχουν - πλέον - τραγούδια που να με πονάν.

Έστω και "παλιά"

Θα με δικάσει Σωτηρία Μπέλλου

Και εδώ οι στίχοι του

Ευχαριστώ Daria

Ωχ

Αλλάζει και πάλι η παλίρροια;

Τόσο σύντομα;

Δεν νομίζω ότι θα το αντέξω αυτή την φορά.

Απορία

Πως βάζει κάποιος τον εαυτό του σε μια στοιχειώδη τάξη;

Μπορεί να μου απαντήσει κάποιος;

Τρεχάτε! Ψέκασαν τον Γιωργάκη! Ο Τζιπάκος φταίει

Τι έγινε ρε παιδιά;

Έφαγε ο Γιωργάκης μια μερίδα από τα χημικά που ψέκαζε το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια τον κόσμο και θα χαλάσει το σύμπαν;

 

Πάει, θα χάσω τελείως και το ελάχιστο που έχω

Ερντογάν προς Πέρες: Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε 

Θα τρελαθούμε γαμώτο μου, δεν παίζει αυτό.

Θράσος;

Αναισθησία;

Τι από τα δύο;

Στο καλό, ελπίζω να συναντηθήκατε ήδη

Στις 10 Μαρτίου του 2007 έγραφα το παρακάτω

Φόβος

Δέκα μήνες μετά ήρθε και η σειρά του παππού.

Ελπίζω να είναι χαρούμενοι μαζί, πλέον.

Εξάρχεια ΙΙ

Επειδή μια καλή μάζωξη αναρχικών κουκουλοφόρων δεν αξίζει μία αν δεν έχει το κατάλληλο φωτογραφικό υλικό για να την υποστηρίξει, ιδού κυρίες και κύριοι!

Παρά το ψοφόκρυο, μαζεύτηκαν όλοι στο συνηθισμένο μέρος για να υφάνουν τον συνωμοτικό ιστό που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και των πάσης φύσεων -ισμών.

Πρώτα πρώτα τα όργανα του πολέμου






Οι κουκουλοφόροι σε σχηματισμό αλυσίδας για την καλύτερη αντιμετώπιση των ΜΑΤατζίδικων επιθέσεων

Ο αρχι-κουκουλοφόρος δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις.

Στο οπλοστάσιο των γνωστών αγνώστων συμπεριλαμβάνονται όπλα χειρός και η τελευταία λέξη της τεχνολογίας που ακούει στο όνομα μη-φονική συσκευή διάσπασης των ακουστικών τυμπάνων.

Η γραπτή αποτύπωση των πολεμικών σχεδίων. Ιδιαίτερης προσοχής χρήζει το κόκκινο άρμα το οποίο μεταφέρει την μεθεπόμενη γενιά κουκουλοφόρου τρομοκράτη και ο αιμοβόρος μαυρόσκυλος που παρακολουθεί με ύψιστη προσοχή τον σχεδιασμό (Όχι Β.Κ., δεν σε υποβαθμίζω, εσύ είσαι σε άλλο επίπεδο βαρβαρότητας και αιμοδιψίας...)

Δύο κουκουλοφόρες τρομοκράτισσες μειδιούν σκεφτόμενες τον κακό χαμό που προετοιμάζονται να εξαπολύσουν επί του ανάλγητου και τρομοκρατικού κράτους και των ανεγκέφαλων οργάνων του.

Ρε'συ σκύλε, μπας και οι φωτογραφίες σου χαντακώσουν ολόκληρο το Εξαρχειώτικο τρομοκρατικό και κουκουλοφόρο κίνημα τελικά;

Εξάρχεια Ι

ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ Αυτοοργάνωση σ' όλες τις γειτονιές!

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009 στην Πλατεία Εξαρχείων στις 11 το πρωί, γιορτή.

Με την παρουσία μας στο δημόσιο χώρο εξοστρακίζουμε την καταστολή και τον τρόμο που επιβάλλεται στις γειτονιές μας.

Προσκαλούμε συμμετέχοντες και όχι θεατές σε μια συνάντηση-γιορτή από το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο.

Συνεισφέρουμε με ό,τι μπορούμε:-

Ζωντανή μουσική-Μαγείρεμα και φαγητό-Χαριστικό παζάρι-Παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους. Διαδώστε το σε φιλους και γνωστους.

Να είμαστε όλοι εκεί ενάντια στην καταστολή και τον τρόμο που μας επιβάλεται.

*σε περίπτωση βροχής αναβάλλεται για την επόμενη Κυριακή

Ευχαριστώ τον Πολίτη Πίττα.

Πόσο πιο χαμηλά;

Το έργο της Μαρίας Δημητριάδη το ξέρω πρακτικά επιφανειακά.

Ήταν και αυτή άλλη μια από τους καλλιτέχνες εκείνους που θέλουν περισσότερο από τον συνηθισμένο χρόνο  για να σταλάξουν στην ψυχή μου. 

Για να αρχίσω να την ψάχνω πιο επισταμένα.

Η φωνή, από την άλλη, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που συνειδητά ή ασυνείδητα να μην ένιωσε να εισχωρεί μέσα του.

Δεν μπορώ ούτε να το φανταστώ, ούτε να το πιστέψω.

Την σορό, λοιπόν, αυτής της γυναίκας, που είπε μερικά από τα συγκλονιστικότερα τραγούδια που γράφτηκαν στον εικοστό αιώνα, θα πρέπει να τραβολογάν οι άνθρωποί της μέχρι που να φτάσει στον τόπο που θα εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της.

Να αποτεφρωθεί.   

Και να επιστρέψει μετά στο Αιγαίο.

Και όλο αυτό επειδή οι γαμημένες οι πούστρες με τα ράσα δεν αφήνουν να φτιαχτεί ένα κρεματόριο εδώ.

 Γιατί ρε γαμώ το φελέκι μου μέσα;

Τι πρέπει να γίνει για να προχωρήσουμε μισό βήμα προς τον πολιτισμό και τον σεβασμό του ανθρώπου;

Να τις σκοτώσουμε;

Όλες;

Αυτό είναι που μου γάμησε το σύστημα πάλι.

Εξάρχεια

Εδώ και κάποιους μήνες σκέφτομαι να μετοικήσω στα Εξάρχεια.

Κατά πρώτον επειδή μου αρέσει πολύ η περιοχή, τόσο για αυτά που αντιπροσωπεύει, όσο και για την πραγματικότητα της καθημερινότητάς της.

Το πως, δηλαδή, λειτουργεί και υφίσταται σε καθημερινή βάση.

Κατά δεύτερον, ως αντίδραση στα όσα τους καταλογίζουν.

Τα οποία κυμαίνονται μεταξύ φαιδρότητας και σκοπιμότητας.

Ειδικά η αντίδραση ενισχύθηκε μετά τα όσα...ξέρετε.

Σήμερα οι σκέψεις μου βρήκαν την ενσάρκωσή τους στα γραφόμενα που κατέθεσαν άνθρωποι σημαντικοί στην Καθημερινή.

Από αυτούς  εξαιρέστε τον Κορτώ.

Ο οποίος άλλη μια φορά κατάφερε την απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα να την μετατρέψει σε ένα κουβάρι που ούτε λύσιμο παίρνει, αλλά ούτε και κόψιμο. 

Για κατανόηση δεν το συζητώ καν. 

Θα μου προτείνετε το τραγούδι που πιστεύετε ότι ταιριάζει  περισσότερο στα Εξάρχεια για να το ανεβάσω;

Λοιπόν, το Εξαρχειώτικο compilation περιλαμβάνει τα κάτωθι άσματα.

Πάρτι στον 13ο όροφο Τρύπες (Επιλογή: manetarάκι!)

Όχι άλλο Νταλάρα Μουσικές Ταξιαρχίες (Επιλογή ΑΤΠ!)

Με το φόβο των μπάτσων Πάνος Φουρτούνας - Σωτηρία Λεονάρδου (Επιλογή Λου!)

Πας φιρί φιρί Νικόλας Άσιμος (Επιλογή: Daria! Παρότι ο Άσιμος είναι συνώνυμο των Εξαρχείων, το συγκεκριμένο αντιπροσωπεύει ευρύτερες πτυχές του πνεύματος της πλατείας!)

Ο Ανθρωπάκος Τάνια Τσανακλίδου (Επιλογή Ναταλία!)

Εμένα οι φίλοι μου Magic de Spell (Επιλογη Loth!)

Οι παρακάτω είναι δικοί μου επιλογή. Εκφράζουν μια γενικότερη στάση ζωής που εμφυλοχωρεί στην περιοχή, την οποία με ενθουσιασμό θα υιοθετήσω!

ΠΕΣΤΕ ΤΑ ΚΥΡΙΕ ΚΑΛΑΪΤΖΗ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Υποκλίνομαι

Υποκλίνομαι

Α-Λέξεις...

Και εκεί που ξαφνικά Συ δεν υπάρχεις γιατί στην εκ προμελέτης δοσμένη τροχιά μιας σφαίρας βρέθηκες, εγώ, γεννιέμαι. 

 

Απρόσωπος, ασχημάτιστος, άμορφος ακόμα, πλην όμως φλογοβόλος και λιθοβόλος θραύστης των κρυστάλλων που διαφυλάττουν την ενεστώτα πώληση της ύπαρξής Σου, πυρπολητής των κάδων που περιέχουν τ' απόβλητα της μνήμης τους. 

 

Α! το στερητικόν στις Λέξεις μιας γενιάς, Αλέξης. 

 

Α-Λέξεις :  

αιμορραγική κατάληψις των ασφάλτων, των οδοστρωμάτων, των προθηκών και των τμημάτων επιτέλους! Για πρώτη φορά, ο αληθώς αναμάρτητος τον λίθο βαλέτω! 

 

Α-Λέξεις: 

και είναι πολλοί, πέτρες βροχή φωτιά καταιγίδα ωραία οργή ολόφωτη ορμή έρωτας δικαίου κεραυνοβόλος – κεραυνοβολημένος στην έκσταση του Χάους. 

 

Και εκεί που ξαφνικά Συ δεν υπάρχεις, Υπάρχεις. 

Άρχεις εκ του Θανάτου των εν ζωή περιπάτων μας εκτρέποντας την αταξία εις τάξην εξέγερσης –να τους πάρει και να τους σηκώσει- φλογοβόλοι και λιθοβόλοι θα μείνουν γιατί ενός Α-λέξη μύριοι έπονται.

 

Α-Λεξίσφαιροι! 

 

Πλήρεις Λέξεων, πλήρεις Γραμματικής πλήρεις Συντακτικού. 

Θυμωμένοι, Α-Λεξίφιλοι, Συντεταγμένοι, Εγγράμματοι εξ ενστίκτου. 

 

Ες αεί.

Του κύριου Γιώργου Πήττα

Γιατί;

Γιατί ταλαιπωρείστε και ταλαιπωρείτε κι'εμάς μαζί σας;

Γιατί δεν τους δίνετε αμέσως την προαγωγή, να τελειώνουμε επιτέλους μ'αυτή την ιστορία;

Επίκαιρη αφίσα της Ελληνικής Αστυνομίας

Ευχαριστώ τους Schooligans.

Ενημέρωση: Συμφωνώ με τον Μιχαηλίδη. Να βγείτε στους δρόμους, έστω και για βόλτα. Μην παραδώσουμε την πόλη σ'αυτούς που θέλουν να μας κλείσουν μονίμως στα σπίτια μας.

Anarchy in GR

Ειδικά μετά από αυτή την φωτογραφία;

Να μην μείνει τίποτα όρθιο.

Η ΑΤΠ μου την έστειλε, από εδώ την πήρε.

Για ρίξτε μια ματιά να ανατριχιάσετε.

Κι'άλλο.

Άσχετο

Ξέρω πως θα φανεί άσχετο

αλλά μήπως πρέπει να πέσουν

και άλλες μολοτοφ στα

πεζοδρόμια της Αλεξάνδρας για

να συνεχίσουν να περπατάν

με την άνεσή τους οι πεζοί;

Ωραίοι

Τι σημασία έχει που διαδηλώνει αγριεμένος ο κόσμος στην Πανεπιστημίου;

Το πρώην Zonar's κατέβασε τα σιδερένια ρολά και οι πελάτες είναι μια χαρά προστατευμένοι.

Ξεφτίλες

Δύο ξεχωριστές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σήμερα;;;

Ούτε μετά από ένα θάνατο δεν καταφέρνετε να συνεννοηθείτε;;;

Φτού σας μαλάκες, που προσβάλλετε και ξεφτιλίζετε την λέξη αριστερά με τον χειρότερο τρόπο. 

Εμείς οι Θεοί που απευθύνουμε την Θρηνωδία μας επάνω από το πτώμα ενός παιδιού

Ένας δεκαεξάχρονος δολοφονήθηκε σήμερα στα Εξάρχεια!

Μερικά λεπτά μετά από αυτό πέρναγα μπροστά από το Πολυτεχνείο.

Και μου έκανε εντύπωση που είδα κόσμο μέσα.

Νευρικό κόσμο, που κάτι περίμενε.

Τώρα καταλαβαίνω τι.

Που είσαι;

Μουσική;

Που είσαι;

Γιατί δεν μου μιλάς;

Σε παρακαλώ, πες κάτι.

Θεσσαλονίκη - Αθήνα με ένα υπολογιστή στα κόκκινα

Ήταν απίστευτες οι ημέρες από την Κυριακή το βράδυ μέχρι και σήμερα.

Τελείωσα μια μικρή δουλειά που είχα, την αποθήκευσα και εκεί που πήγα να κλείσω τον υπολογιστή, βρήκε την ευκαιρία ένα Trojan να κάνει την επίσκεψή του.

Προσπάθησα να το αφαιρέσω.

Όταν θεώρησα ότι αυτό έγινε, έκλεισα τον υπολογιστή.

Και την Δευτέρα το πρωί τον άνοιξα για να ρίξω μια τελευταία ματιά στην δουλειά και να την στείλω.

Ο υπολογιστής αρνήθηκε επίμονα.

Και άρχισε να με κόβει κρύος ιδρώτας.

Επέστρεψα.

Και το επόμενο πρωί πήγα σε ένα μαγαζί της γειτονιάς μου για να τον κοιτάξει.

Έχοντας αποφασίσει ότι δεν πάει άλλο πλέον να δουλεύω στον laptop.

Και θα έπρεπε να πάρω και ένα επιτραπέζιο.

Φτιάχτηκε ο μέν, ξεπαραδιάστηκα για τον επιτραπέζιο και έφαγα και μερικές
ώρες μέχρι να τον στήσω .

Τέλοσπάντων, φτάνει με αυτά.

Πέρασα εξαίρετα στην Θεσσαλονίκη.

Πολύ όμορφος κόσμος, ωραία μπαράκια.

Το πλέον κουφό;

Γνώρισα πολύ κόσμο από Αθήνα!

Και μάλιστα μπλόγκερ, τους οποίους παρακολουθούσα
εκ του μακρόθεν, αλλά δεν γνώριζα.

Φυσικά, δεν γινόταν να αποφύγω τις πατατόφλουδες...

Οι οποίες και πάλι πίκραναν κόσμο.

Δεν ξέρω που θα πάει αυτός ο χαβάς.

Και δεν ξέρω και πως θα καταφέρω να το σταματήσω
αυτό.

Το μόνο που με παραξένεψε κάπως, ήταν το χαμηλό
επίπεδο των ταινιών που είδα στο Φεστιβάλ.

Μετά βίας μπορώ να θεωρήσω δυόμιση ταινίες ως καλές.

Όλες οι υπόλοιπες ήταν κάτω μέχρι πολύ κάτω
από την βάση.

Λυπηρό.

Κινηματογράφος ίσον Θεσσαλονίκη

Ευτυχώς έγινε!

Παρότι μέχρι τελευταία στιγμή δεν ήμουν βέβαιος ότι θα τα κατάφερνα, από χθες είμαι στην Θεσσαλονίκη με σκοπό να παρακολουθήσω όσες περισσότερες από τις ταινίες του φεστιβάλ μπορώ.

Για ελάτε κατά Θεσσαλονίκη πλευρά, να απολαύσουμε ημέρες κρασιού και ρόδων!

Για περαιτέρω πληροφορίες, ο Πρόεδρος θα διατηρεί καθημερινή ενημέρωση.

Επιτέλους

Τα δύο προηγούμενα χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολα για εμένα.

Δύσκολα κυρίως από οικονομικής απόψεως.

Όσοι από εσάς έτυχε να διαβάζετε το "προηγούμενο μπλοκάκι"
μου, πριν αυτό με πετάξει έξω, θα καταλάβατε ότι ήταν ζόρικα
τα πράγματα.

Πολλές στιγμές είχα την αίσθηση ότι ζούσα στην περίοδο της
Σοβιετικής Ένωσης!

Τι εννοώ;

Άφθονη - κυριολεκτικά - ψυχαγωγία και διασκέδαση, από την
μια πλευρά, ενώ από την άλλη να δυσκολεύομαι με τα στοιχειώδη,
αυτά που ορίζουν το ζείν.

Αυτή η περίοδος τελείωσε σήμερα.

Επιτέλους κατάφερα να απαλλαγώ από το σημαντικότερο βάρος που
είχε φέρει αυτή η κατάσταση επάνω μου.

Αυτό το οποίο με έκανε να αντιμετωπίζω με πολλή επιφύλαξη τον
εαυτό μου και τους γύρω μου.

Ξέρω, θα ακουστεί - περισσότερο ή λιγότερο - παράξενο να κλείνεσαι
στον εαυτό σου λόγω ενός οικονομικού προβλήματος.

Εγώ έτσι αντέδρασα και δεν πρόκειται να απολογηθώ γι'αυτό.

Λυπάμαι, μόνο, για εκείνους τους ανθρώπους που ήταν θύματα
αυτής της κατάστασης.

Και δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορώ να επανορθώσω.

Από την άλλη, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εκείνους - και
κυρίως εκείνες - που με βοήθησαν να συνεχίσω να υπάρχω, ώστε
να μπορέσω κάποτε να αντεπεξέλθω σε αυτά που έπρεπε να γίνουν
ώστε να τσουλήσει το πράγμα.

Στην αρχή σκέφτηκα να τους αναρτήσω και εδώ.

Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι σωστό.

Συνεπώς, θα το συζητήσω μαζί τους και βλέπουμε.

Και τώρα ξεκινάει η περίοδος "ανασυγκρότησης"

Ή όπως την ονόμασε μια από τις σημαντικότερες κυρίες στις οποίες
οφείλω το ότι αυτή την στιγμή είμαι εδώ, "η περίοδος του λεωφορείου"!



Το πρώτο κομμάτι που μου ήρθε στο μυαλό για να "συνοδεύσει" την
ημέρα ήταν το Friday i'm in love.

Λάθος...

Οι Ramones...




Και οι Clash...



...αποδίδουν πολύ καλύτερα τα πράγματα.

Εύχομαι και ελπίζω με όλη μου την καρδιά να περάσετε ένα καταπληκτικό Παρασκευο/Σαββατο/Κύριακο!!!

Όταν

Όταν νιώθεις

Την απογοήτευση

Να σε

Πλημμυρίζει

Τι άλλο

Εκτός από

Philadeplhia

Του Ηλία.

Που με αναγκάζει να ξαναμπώ σε δισκάδικο.



Έστω και ψηφιακό.


Ανανέωση:

Για όποιον θέλει το εξαίρετο άσμα.

Philadelphia live Neil Young

Δεν τραβάτε να κουρεύεστε καλύτερα λέω εγώ;

Μια ώρα.

Τόσο καθυστέρησε η αποψινή παράσταση στην οποία - από υποχρέωση - πήγα.

Και η ειρωνεία είναι ότι το κοινό που τελικά την είδε δεν αυξήθηκε ούτε κατ'ελάχιστο από την ώρα που πήγα εγώ, μέχρι την ώρα που δεήθηκαν να ξεκινήσουν.

Μετά σου λένε ότι η τέχνη μορφώνει και εκπολιτίζει τον άνθρωπο.

Χα!


Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα Τρύπες


Υ.γ.: Ρίξτε μια ματιά και σ'αυτή την εμπνευσμένη σύνδεση του Χίτλερ με τους παπάδες!
Ευχαριστώ ΑΤΠ!

Ο Χίτλερ και η μονή Βατοπαιδίου!

Μάνος Χατζιδάκις, 23 Οκτωβρίου 1925

Όταν το ανέβασε πρώτη φορά, στην επέτειο του θανάτου του, δεν έκανα κάποια παραπομπή.

Δεν ξέρω γιατί.


Τώρα, που το επαναφέρει λόγω της επετείου της γέννησής του, μπες στο πρόβατο.


Μάνος Χατζιδάκις


Και ένα δωράκι


Τα παιδιά κάτω στον κάμπο

Καλό χειμώνα.

Ένα Τραγούδι για τον Χειμώνα

Δεν βαριέσαι...

Ετοιμάζομαι για ένα πανέμορφο Σ/Κ.

Με δουλειά.

Και δουλειά.

Και τρελή δουλειά.

Δεν βαριέσαι, Σ/Κ είναι, θα περάσει.

Τουλάχιστον να το διασκεδάσουμε, ακόμη κι'έτσι.

Όπως τους Mano Negra!



Ελπίζω εσείς να έχετε ένα πιο ευχάριστο Σαββατόβραδο.

Nostradamus

Ότι θα μου άρεσαν μετά από...δεκαπέντε τόσα χρόνια οι Judas Priest, δεν το περίμενα με τίποτα.



Το πρώτο καταπληκτικό κομμάτι τους στο οποίο κόλλησα άγρια.

Alone

Blog Action Day

Τελευταίος και καταϊδρωμένος...

Blog Action Day ονομάζεται η σημερινή ημέρα.

Δεν ξέρω, τελικά, τι μπορεί να κάνει ο καθένας μας.

Καλύτερα είναι, τελικά, να βάλεις ένα ελάχιστο πετραδάκι.

Παρά να λες μεγάλα λόγια που δεν καταλήγουν πουθενά.

Και, το σημαντικότερο, δεν το "διαφημίζεις".

Μάθημα υπ'αριθμόν Ι

Ο ορισμός του αυτοκαταστροφικού:

Εκεί που όλα είναι ή νομίζεις ότι είναι ωραία, νιώθεις ένα βάρος στο στήθος που σε πιέζει όλο και εντονότερα.

Και σε κάποιο σημείο η ένταση είναι τέτοια που σε σπρώχνει να κάνεις την λάθος κίνηση, στον λάθος χρόνο, σε λάθος σημείο.

Η οποία επηρεάζει τους εντελώς τελείως λάθος ανθρώπους.


Το παζλ στον αέρα Stereo Nova

Απίστευτο

Δήλωσα, κάποτε, ότι εγώ ξανά LIFO, δεν πρόκειται να διαβάσω.

Ο λόγος, η λογοκρισία στην οποία συχνά πυκνά αρέσκονται τα συγκεκριμένου είδους έντυπα.

Σήμερα είπα να κάνω μια παράβαση μόνο επειδή την έκδοση την "έστησε" ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.

Μέχρι που έπεσα επάνω στην στήλη Παρατηρητής του Χρήστου Μιχαηλίδη.

Και μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο.

Σας προειδοποιώ: Όποιος θελήσει να την διαβάσει, να προετοιμαστεί για το χειρότερο.


Και το τραγούδι αναμενόμενο.

Οι γυναίκες με τα μαύρα Μανώλης Φάμελλος

Άτιτλο Ι

Ακούς μια λέξη

Παραδείγματος χάρην

Ονειροπαγίδα

Και σκέφτεσαι "α, τί όμορφη"

Μέχρι που φτάνει η στιγμή και συνδέεις
την λέξη με το αντικείμενο



Και μια "παράξενη" χαρά γεμίζει το μέσα σου

Επίσημη Πρόσκληση

Στο Ξεμπλοκάρισμα θα βρείτε τις οδηγίες για την συνάντηση του επόμενου Σαββάτου, 27/9.

Αν οποιοσδήποτε θα ήθελε να προσφέρει κάποιο βιβλίο αλλά δεν μπορεί να έρθει, ας μου στείλει ένα μήνυμα να δούμε με ποιό τρόπο θα μπορέσω να το πάω εγώ εκεί.



ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

The Great Gig In The Sky

And I am not frightened of dying.
Any time will do; I don't mind.
Why should I be frightened of dying?
There's no reason for it—you've gotta go sometime.

I never said I was frightened of dying.



Ελπίζω, Richard, να συνεχίσετε τα gigs με τον Syd εκεί πάνω.

Ενημέρωση: Δύο κομμάτια από το Broken China, το δεύτερο και τελευταίο solo album του Richard Wright, με την καταπληκτική Sinead O'Connor

Reaching for the rail


Breakthrough

Tzimakos!

Είναι τελείως διαφορετική η αίσθηση του να ακούς το...

Ο λάκκος με τα αστεία

...να το παίζει ο ίδιος ο Τζίμης!

Απορία

Οι Placebo, με την καταλυτική

παρουσία του Bowie, δηλώνουν πως

Χωρίς Εσένα Είμαι Τίποτα

(Without You I'm Nothing).

Αν όντως είμαι τίποτα, πως

μπορώ να γίνω κάτι για εσένα;

Ώστε μετά να γίνουμε οι δύο ένα;

Ενημέρωση: Το πατσιουρί έχει μερικά πολύ ευχάριστα νέα για τον ΛΗΟ!!!

 

Ωραία

Άλλοι χρησιμοποιούν την μουσική και το τραγούδι για να υπογραμμίσουν τα συναισθήματά τους και άλλοι για να αναπληρώσουν την έλλειψή τους.

Πολύ ωραία. 

Εύρηκα Εύρηκα!

Ο ψάχνων ευρίσκει!

Με την μουσική του Θεοδωράκη δεν τα πήγαινα ποτέ πολύ καλά.

Ωστόσο, από τον καιρό που άκουσα το παρακάτω τραγούδι μου κόλλησε.

Και προσπαθώ με κάθε τρόπο να το βρω.

Ο κύριος Οδυσσέας Ιωάννου του Μελωδία επιμένει ότι δεν είναι δυνατόν να βρεθεί.

Να όμως που τον διαψεύδω!

Έστω και σε ζωντανή εκτέλεση.

Open The Window Softly 

Το όνομα του δίσκου είναι Oracle, και δημιουργήθηκε στην Γερμανία περίπου το 1995.

Λυπάμαι μόνο που δεν κατάφερα να βρώ το όνομα της - εξαιρετικής - τραγουδίστριας.

Αν το γνωρίζει κάποιος, θα είναι ιδιαίτερη χαρά να το μοιραστεί μαζί μας.

Όπως, όμως, και να έχει, απολαύστε το.

Εξομολογητικόν

Έχω πολύ καιρό να γράψω.

Να γράψω όπως στο "παλιό" μου μπλόγκ.

Το οποίο μου είπαν πολλοί ότι προτιμούν 

περισσότερο από αυτό εδώ το "καινούριο".

Επειδή ήταν κατά κάποιο λόγο πιο εξομολογητικό.

Έλα όμως που εγώ πλέον δεν τις αντέχω τις

μεγαλόσχημες εξομολογήσεις.

Με κούρασαν, βαρέθηκα, θέλω κάποιου είδους αλλαγή.

Η οποία, φυσικά, δεν έχει κάποιου είδους πρόγραμμα.

Άλλως, όπου φυσάει ο άνεμος.

Έτσι κι'αλλιώς, ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη σχέση με τον

προγραμματισμό.

Και δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκτήσω πλέον.

Συνεπώς, θα γράφω ότι κατεβάζει η κούτρα μου.

Πάλι.

Το ευχάριστο είναι ότι νιώθω πως σιγά σιγά

οι συνθήκες της ζωής μου αλλάζουν.

Προς το καλύτερο.

Κάτι που προκαλεί ένα - μικρό έστω - ρήγμα

στον κυνισμό και την απομόνωσή μου.

Που θα μου πάει, σε καμιά εκατοστή χρόνια

θα γίνω λίγο καλύτερος.

Ελπίζω να έχουμε ένα πάρα πολύ καλό

υπόλοιπο του καλοκαιριού.

Το άσμα αφιερωμένο εξαιρετικά σε

αυτούς που θα την βγάλουν στην

Αθήνα.

Όπως τον υπογράφοντα.

Ως Εκ Θαύματος

...Κάπως έτσι μεγαλώσαμε...
σαν ένα στοίχημα κόντρα σε κανόνες
που δεν ίσχυσαν, ενός συστήματος που δεν υπήρχε.
Ευτυχώς, όμως, τα καλύτερα παιδιά
που κάναμε παρέα μας έκαναν να νιώθουμε
ότι δεν ήμασταν μόνοι, ακόμη κι όταν
μας έζωναν τα φίδια με κείνο
το Ανεπαισθήτως μ'έκλεισαν
από τον κόσμο έξω του του Αλεξανδρινού,
καίτοι είχαμε ακούσει και κρότους χτιστών
και ήχους μαστόρων...

Τάδε έφη Κωνσταντίνος Τζούμας.

Αλήθεια, αν ξεκίναγε σήμερα, τι θα άκουγε;

Και το ακόμη σημαντικότερο, πως θα το έγραφε;

Της Sally.