Χάρτινο το φεγγαράκι

Στο φεγγάρι του Ιουνίου

Επιτέλους!

Καλοκαίρι χωρίς συναυλίες λογίζεται για καλοκαίρι;

Μπα.

Ευτυχώς δεν άργησαν οι πρώτες δύο συναυλίες να μας "φτιάξουν"!

Ο Cave την προηγούμενη εβδομάδα στην μονή Λαζαριστών στην Θεσσαλονίκη ήταν...ο Cave.

Δεν νομίζω να υπάρχει άλλο μέτρο σύγκρισης παρά η προηγούμενη εμφάνισή του.

Τίποτα και κανένας.

Ο άνθρωπος για άλλη μια φορά κάλπαζε επάνω στην σκηνή!

Δεν έμενε παραπάνω από δύο δευτερόλεπτα στο ίδιο σημείο.

Το άτυχο αναλόγιο που βρέθηκε στον δρόμο του κινδύνεψε σοβαρά να μετατραπεί σε άμορφη μάζα σιδερικών!

Από την μια αυτός και από την άλλη ο ψυχοπαθής δολοφόνος με το βιολί, Warren Ellis!

Ο οποίος σε κάποιες στιγμές μου θύμιζε έντονα τον Χέντριξ προσευχόμενο επάνω από την καιόμενη κιθάρα.



Σήμερα, πάλι, ακολούθησε ο Knopfler.

Εδώ ήταν αλλιώς τα πράγματα

Ηρεμία.

Ίσως και υπερβολική ηρεμία.

Η οποία διακοπτόταν μόνο από κανένα σόλο, όπως αυτό στο Sultans of Swing.

Το οποίο ο κόσμος επιβράβευε δεόντως!




Το συμπέρασμα: Καλή μουσική για όλα τα γούστα!

Ελπίζω να συνεχίσει έτσι.

Και να έχουμε και άλλες ενδιαφέρουσες βραδιές.

1η Ιουνίου

Για την υγεία - δικτυακή διαμαρτυρία

Τα νεύρα μου

Καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα και η μέση σου η οποία απαιτεί να φύγει από την θέση της.

Gamo to kerato mou mesa

Looking for the summer Chris Rea

Αμαλίας μάρτυρος

Δεν νομίζω να μπορούσα να τα γράψω καλύτερα.

Γράμμα από τον παράδεισο Cosmo-biology

Να το διαβάσετε...τρέχοντας

Σήμερα διάβασα άλλη μια φορά το παρακάτω.

Αγαπητέ Θεέ Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ

Ένας εξαιρετικός λόγος για να παρατήσει ο οποιοσδήποτε φτερό/καλαμάρι/στυλό/πληκτρολόγιο.

Ευχαριστώ την Μωβ που μου το έστειλε.


Υ.γ.: Αν κάποιος από εσάς έχει αυτό το απίστευτο κομμάτι
στην συγκλονιστική εκτέλεση του Χάρη και του Πάνου και
θέλει να την μοιραστεί, θα είμαι πάντοτε ευγνώμων.

Τα παιδιά που χάθηκαν

Ε, αυτό!

Κοίτα που θα μας υποχρεώσουν να κάνουμε συλλογή από αράχνες!

Εδώ τα καλά τραγούδιαααα

Μου στέλνετε τα τραγούδια που γουστάρετε να ακούσετε.

Τα μαζεύουμε και την ερχόμενη Τρίτη (13 - 5) θα μεταδώσουμε όσα
περισσότερα από αυτα μπορούμε.

Όποι0ς βαριέται να γράψει σχόλιο...στο χριστοπαναγια box!

Αύριο, Τρίτη 6 Μαΐου και
ώρα 10:00 - 12:00 το βράδυ,
ο Πάνας στήνεται πίσω από
ένα μικρόφωνο!




Θα παίξει μουσικές που γουστάρει, με
τον νου του σε όλους εσάς.

Αν παρ'ελπίδα κάποιος αποφασίσει να
τον ακούσει, θα τον βρει στο παρακάτω

Άστρα

Αν η συγκεκριμένη διεύθυνση δεν
λειτουργεί, δοκιμάστε αυτό

Ενημέρωση: Λόγω προβλημάτων με τα σχόλια, έβαλα ένα "Χριστοπαναγια box".

Βαράτε αλύπητα!

Κάλλιο αργά

Μεγάλα ψέματα και

Μικρές Αλήθειες Διάφανα Κρίνα

Να ξημερώνει μέσα σου η ζωή μου
να 'χουν τα μάτια σου αλάτι απ' τα παλιά
να ξεφυσάει μέσα μου η πνοή σου
να 'χουν τα χέρια μου γεμίσει με πουλιά

Αλίμονο δε βρέχει στην αυλή μου
δεν έχει ο ήλιος σου τη θέρμη απ΄ τα παλιά
ας ήτανε να πλάγιαζα μαζί σου
να 'τανε η πρώτη και μαζί στερνή φορά

Γιατί να χάνομαι για πάντα στη φωνή σου
να κλείνουν οι πληγές μου μόνο με φιλιά

Δε θα δειπνήσω πια με τη μορφή σου
δε θα ζητήσω βάλσαμο απ΄ τα παλιά
θα μπω σ' ένα πλοίο και θα ρωτήσω
στον άλλο κόσμο αν μοιράζουνε φιλιά

Αλίμονο δε βρέχει στην αυλή σου
δεν έχει ο ήλιος σου τη θέρμη απ΄ τα παλιά
ας ήτανε να πλάγιαζα μαζί σου
να 'τανε η πρώτη και μαζί στερνή φορά

Γιατί να χάνομαι για πάντα στη φωνή σου
να κλείνουν οι πληγές μου μόνο με φιλιά
έχει γεμίσει το μπουκάλι μου μ' αλήθειες
μα η καρδιά σου είναι ένα ψέμα απ΄ το βορρά

Ας ειν΄ τα χέρια σου, τα μάτια και η πνοή σου
Να μ΄ αγκαλιάζουν αιώνια ψεύτικα
Να με κοιτάζουνε φευγαλέα ερωτικά
Να ξεφυσάει η πνοή σου απ΄ το βορρά

Όλα καλά

Όλα καλά ρε

Όλα καλά

Η δύναμη της αγάπης Κωνσταντίνος Βήτα

Γιατί;

Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;
Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;

Άνευ

Εντάξει αγόρι μου, το εμπεδώσαμε, είσαι κούφιος.
Πότε θα μάθεις ότι οι άλλοι έχουν συναισθήματα;

Πρόσκληση

Κάποιος ο οποίος θέλει να ονομάζεται καλλιτέχνης, επ'ονόματι Guillermo Vargas Habacuc, πήρε το 2007 ένα αδέσποτο σκύλο, τον μετέφερε σε μια γκαλερί, τον έδεσε σε ένα τοίχο και τον άφησε εκεί να πεθάνει πεινασμένο και διψασμένο.

Και ονόμασε αυτό το πράγμα τέχνη.

Και τώρα θέλει να το επαναλάβει.

Προτείνω να μαζευτούμε μερικοί καλλιτέχνες, να νοικιάσουμε μια γκαλερί και να βάλουμε δεμένο χειροπόδαρα σε μια γωνιά τον "κύριο" Habacuc.

Όσοι ενδιαφερόμενοι, στο mail μου.

Περισσότερες πληροφορίες για το συμβάν στο theoulini και στο patsiouri.

Update: Μόλις με ενημέρωσαν ότι ο "φιλόζωος συγγραφέας" κύριος Νίκος Δήμου, γνωστός σε όλους σας, σχεδόν επικρότησε σε πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ τον συγκεκριμένο "καλλιτέχνη", επικαλούμενος την ελευθερία της τέχνης και την αποστολή του καλλιτέχνη να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

Update I: Σε αυτό το μπλόγκ υπάρχει δήλωση διαμαρτυρίας κατά του "καλλιτέχνη".

Όσοι θέλετε, υπογράψτε την

Ένα κλεμμένο ποδήλατο

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι
Κι από ένα σημείο τής γης αυτός ο ήλιος θ' ανατέλλει
Πιο όμορφος από ποτέ, σαν στρογγυλό χρυσάφι
Θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
Περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι
Γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο
Είναι πιο έντιμα απ' αυτά που μας πλασάρει ο νόμος
Ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας
Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας

Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι
Να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι
Να 'χα μια θάλασσα έξω απ' το σπίτι μου
Κι όποτε βρέχει να πετάω απ' το μπαλκόνι μου
Κρατώντας το χέρι σου για πάντα
Στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες
Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου
Να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου
Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα
Όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα;
Κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει
Κάποιος τότε σ' ένα στόχο σημαδεύει




Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
Και θα 'ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
Ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
Μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
Σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
Ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
Προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
Στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
Στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις
Στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις
Χρώματα απ' τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
Μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
Στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
Σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ' το κεφάλι
Τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Επιτέλους παίζω Ι

Κατ'αρχήν, θέλω να ζητήσω
συγνώμη από την Loth.

Δυστυχώς, ακόμη δεν
κατάφερα να ανταποκριθώ
στην άλλη σου πρόσκληση.

Που θα μου πάει όμως.

Κατά δεύτερο, επειδή το
να ξεφτιλιστείς είναι
ιδιαίτερα εύκολο, μου
ήρθαν από μόνα τους
εκείνα τα κομμάτια που
πραγματικά ντρέπομαι
που μου αρέσουν.

(Negma ακούς;!;!)

Και απαιτούν να βγουν
στην επιφάνεια!

Δύο Ελληνικά και δύο ξένα,
λοιπόν, που μέχρι σήμερα
ήταν καταχωνιασμένα στα
υπόγεια του μυαλού μου.

Τα γράφω με χρονολογική
σειρά, για να χειροτερέψω
το επίπεδο της ξεφτίλας!!!

Για να δούμε τι θα ακούσουμε.


(Δεν το πιστεύω καν ότι γράφω
αυτές τις λέξεις!).


Όταν πρωτάκουσα στο Σταυρό
του Νότου αυτό το κομμάτι,
ενθουσιάστηκα.

Μου φάνηκε σχεδόν...heavy metal.

Οι στίχοι ήταν κάπως παράξενοι,
δεδομένου του "πρότερου βίου" των
Κατσιμιχαίων, αλλά θα μπορούσα
να τους συγχωρήσω τα πάντα.

Αλλά οι "καλοθελητές" της παρέας
με ενημέρωσαν ότι η συγκεκριμένη
ήταν δεύτερη εκτέλεση.

Και με προκάλεσαν να ακούσω την
πρώτη.

Όταν αυτό έγινε, κυριολεκτικά
σοκαρίστηκα.

Μην περιμένετε να γράψω τους
αρχικούς συντελεστές.

Ούτε με σφαίρες


Το δηλητήριο

Τρέμω στην ιδέα πως θα σε χάσω,
δεν υπάρχει τρόπος να σε ξεχάσω,
δεν το βάζω κάτω θα πολεμήσω,
να σε κρατήσω,
Πρέπει να σε κάνω να καταλάβεις,
πως θες το τέλος μια αγάπης μεγάλης,
τα όνειρα μας θέλεις να τα προδώσεις,
θα μετανιώσεις,

Ναι,
είχα γίνει θυσία,
μα από σένα καμία,
λέξη για ευχαριστώ,
Ναι,
μ' έβλεπες σαν εχθρό σου,
μα ήμουν ο άνθρωπος σου,
και θα είμαι όσο ζω,

Δώσε μου τώρα να πιω,
πλάι σου να σκοτωθώ,
το δηλητήριο που κράτησες για μένα,
Δώσε μου τώρα με μιας,
τον πόνο μιας μαχαιριάς,
να μου θυμίσεις πόσο υπέφερα για σένα,

Θέλω να θυμάσαι πάντοτε κάτι,
επικίνδυνο παιχνίδι η αγάπη,
στη παγίδα που ετοιμάζεις θα πέσεις,
και θα πονέσεις,

Που,
πες μου που έχω φταίξει,
και δε μ' έχεις πιστέψει,
πως πολύ σ' αγαπώ,

Δώσε μου τώρα να πιω,
πλάι σου να σκοτωθώ,
το δηλητήριο που κράτησες για μένα,
Δώσε μου τώρα με μιας,
τον πόνο μιας μαχαιριάς,
να μου θυμίσεις πόσο υπέφερα για σένα,

Δώσε μου τώρα να πιω,
πλάι σου να σκοτωθώ,
το δηλητήριο που κράτησες για μένα,
Δώσε μου τώρα με μιας,
τον πόνο μιας μαχαιριάς,
να μου θυμίσεις πόσο υπέφερα για σένα,

Δώσε μου τώρα να πιω,
πλάι σου να σκοτωθώ,
το δηλητήριο που κράτησες για μένα,
Δώσε μου τώρα με μιας,
τον πόνο μιας μαχαιριάς,
να μου θυμίσεις πόσο υπέφερα για σένα.


Πολλά χρόνια μετά, και αφού το heavy
metal υποχώρησε αρκετά μέσα μου,
άκουσα το παρακάτω κομμάτι.

Σπεύδω να δηλώσω ότι με την "εορτή"
στην οποία αναφέρεται δεν είχα, δεν
έχω και δεν προτίθεμαι να δημιουργήσω
οποιαδήποτε σχέση.

Είναι πιθανόν ό,τι πιο εμπορικό εφευρέθηκε
ποτέ, ώστε να βγάζουν τις χασούρες ή να
απομυζούν, αναλόγως, και άλλο τους
καταναλωτές πολλοί και διάφοροι.

Αλλά, το συγκεκριμένο μου έκανε κάτι.

Θες η φωνή, θες οι στίχοι, το ένιωθα
να γυρνάει μέσα μου.

Και, όταν ο Μαύρος Γάτος το ανέβασε,
έσπευσα να το φυλάξω στις μουσικές
μου.

(Dazed, τυχερούλη!)

Του Αγίου Βαλεντίνου

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Ερμηνεία: Βίκυ Μοσχολιού

Αν είμαστε στο τραίνο Θησείο-Πειραιά
θα σου 'βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά
κι αν έπεφτε και χιόνι, εγώ στην Άνω Δάφνη
θα 'μπαιναμε στο πόνι ο κόσμος να μας ψάχνει.

Κι όπως θα 'πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους
όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγγινη σκεπή,
κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο,
σ' αγαπώ και δε σε δίνω κανενός.

Αν είχαμε για σπίτι ετούτα τα φιλιά
ποιός θα 'γραφε τραγούδι πως είμαστε αγκαλιά
κι αν έβγαινε φεγγάρι ψηλά στη Μεσογείων
ποιός θ' άντεχε να πάρει το δρόμο των αγίων.

Κι όπως θα 'πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους
όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγγινη σκεπή,
κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο,
σ' αγαπώ και δε σε δίνω κανενός,
κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο,
σ' αγαπώ και δε σε δίνω κανενός.


Περνώντας, τώρα, στα ξένα κομμάτια, θα
επανέλθουμε στις "φοιτητικές" μου ημέρες.

Τότε, η Kylie Minogue επέστρεψε στα ίδια,
μετά από την απίστευτη πάσα που της
έκανε ο Cave.

Αποτέλεσμα αυτών, το παρακάτω.

Το οποίο, για τον σκοπό για τον οποίο
φτιάχτηκε, μια χαρά τραγουδάκι είναι.

Τίποτα άλλο.




Το One and One, του Robert Miles
μου έκανε εντύπωση για πολλούς λόγους.

Έχει πολύ όμορφο ρυθμό, πιανιστικό
κομμάτι, και ένα πολύ ενδιαφέρον
videoclip.

Και αρκετά καλούς στίχους.



Αυτά.

Αν κάποιος άλλος ενδιαφέρεται,
βουρ στον πατσά!

Επιτέλους παίζω!

Μετά από...δεν ξέρω και εγώ πόσες
προσκλήσεις, συντονίζομαι επιτέλους
να παίξω το παιχνίδι της "σελίδας 123".

Έχουμε και λέμε:

Ανοίγουμε το βιβλίο

Ο θάνατος κι ο Θόδωρος, του Μ. Καραγάτση

Στην σελίδα 123, και διαβάζουμε:

"Ο στρατηγός Καραμολέγκος σήκωσε τό κεφάλι,
διαπίστωσε την παρουσία της μητέρας του καί
πλησίασε με περπατησιά βαριά και κάπως αβέβαιη:
- Καλησπέρα σας! χαιρέτησε με γλώσσα που δεν
πολυκατάφερνε να αρθρώσει σωστά τις συλλαβές."

Ένα βιβλίο με τρελό γέλιο, παρότι αυτό δεν φαίνεται
στο παραπάνω απόσπασμα.


Να καλέσω εγώ άλλους μετά από τόσο καιρό δεν
μου φαίνεται και πολύ σόι. Αν, ωστόσο, γουστάρει
κάποιος, να παίξει.

Update: Παραθέτω ένα ακόμη απόσπασμα του
βιβλίου, που δίνει μια ακόμη ιδέα περί του
τι πρόκειται.

"Εδώ χρειάζεται μιά παρέκβαση. Η Βασιλική
μπήκε, παιδούλα ακόμα, υπηρέτρια στους Επισκόπου.
Τώρα κοντεύει τα είκοσι, κι έχει ιδιοσυγκρασία άκρως
ερωτική. Από δεκαπέντε χρόνων άρχισε να νταραβερίζεται
μέ τούς άντρες, καί κατά τρόπον ολοκληρωτικό. Η καρδιά
της ταράχτηκε πολλές φορές. Τώρα τελευταία, όμως, ήρθε
ο μεγάλος έρωτας, στο πρόσωπο του Θόδωρου Τσαγκρή,
επιπλοποιού το επάγγελμα, παντρεμένου καί μέ δύο
παιδιά. Έρωτας αμοιβαίος, φλογερός και σκοτεινός
συνάμα, γεμάτος πάθος πού άγγιζε τα σύνορα τού
εξωλογικού - κατά τό κοινώς λεγόμενο νταλκάς
ή δάγκωμα της λαμαρίνας. Το γεγονός ότι ο
Θόδωρος ήταν παντρεμένος - και μάλιστα με δύο
παιδιά - περίπλεκε φοβερά την αισθηματική
κατάσταση που εξελισσόταν ανάμεσα σ' ομηρικούς
καβγάδες και συμφιλιώσεις παράφορες."

Rock the (Radio) Casbah

Μόλις "ολοκλήρωσα" μια απίστευτη εμπειρία!

Στο Radio Casbah, το Χνούδι, με την βοήθεια
όλων μας, παρέδωσε μαθήματα διαδραστικού
και ταυτόχρονα πραγματικού ραδιοφώνου!

Με ένα server που μετά βίας άντεχε τον κόσμο,
σεληνιαστήκαμε μαζί της.

Με μουσικές σχιζοφρενικά απίστευτες.

Με ουρλιαχτά σε ένα shoutbox που λίγο
έλειψε να εκραγεί.

Με κλάματα.

Με φλέβες που ήταν στο τσακ να σκιστούν.

Με κεφάλια που βαρούσαν ανελέητα τοίχους,
ζητώντας να τους ισοπεδώσουν.

Φροντίστε, την επόμενη φορά, να είστε εκεί.


Επειδή το

RADIO CASBAH ROCKS!

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ / A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Αρκετοί απ' αυτούς τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.
Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα "συμβόλαιο συμβίωσης" ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό "συμβόλαιο" μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.
Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο.
Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους.
Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

[In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. Many of them face it daily from their families, in their social lives and in the professional field. But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back. According to press reports, the Greek government is preparing to introduce a domestic partnership "contract" EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere "contract" can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the Greek Constitution, as well as European human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 European nations. The aim of this intervention is to make sure that European institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent. GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION]


Όποιος συμφωνεί, το αναρτά ή το προωθεί

Το χρόνο να λαβώσω

Νεράιδα φανερώθηκε σε άδειο καλντερίμι
Ήλιος χρυσός στα βλέφαρα και στο λαιμό ασήμι
Γυμνή στο λιόγερμα βουτάει και στα ποτάμια τρέχει
Χίλιες φορές τη βάφτισαν μα όνομα δεν έχει.

Πώς ταξιδεύουν οι ψυχές και οι ζωές μας, πες μου
Στις όχθες του Αχέροντα και στις πνοές του ανέμου.

Ποια μοίρα φέρνουν τα νερά, ποια μυστικά κρυμμένα
Ποια θάλασσα σε αγκαλιά τα έχει φυλαγμένα.

Τα βράδια έρχεσαι κρυφά και μπαίνεις στα όνειρά μου
Κόκκινα χείλη με φιλούν και βάφουν τα δικά μου
Κι από το ύψωμα σα βγεις ξανά να σ' ανταμώσω
Δώσ' μου τα χείλη σου να πιω το χρόνο να λαβώσω.


Το Χρόνο Να Λαβώσω Σωκράτης Μάλαμας