Δεν βαριέσαι...

Ετοιμάζομαι για ένα πανέμορφο Σ/Κ.

Με δουλειά.

Και δουλειά.

Και τρελή δουλειά.

Δεν βαριέσαι, Σ/Κ είναι, θα περάσει.

Τουλάχιστον να το διασκεδάσουμε, ακόμη κι'έτσι.

Όπως τους Mano Negra!



Ελπίζω εσείς να έχετε ένα πιο ευχάριστο Σαββατόβραδο.

Nostradamus

Ότι θα μου άρεσαν μετά από...δεκαπέντε τόσα χρόνια οι Judas Priest, δεν το περίμενα με τίποτα.



Το πρώτο καταπληκτικό κομμάτι τους στο οποίο κόλλησα άγρια.

Alone

Blog Action Day

Τελευταίος και καταϊδρωμένος...

Blog Action Day ονομάζεται η σημερινή ημέρα.

Δεν ξέρω, τελικά, τι μπορεί να κάνει ο καθένας μας.

Καλύτερα είναι, τελικά, να βάλεις ένα ελάχιστο πετραδάκι.

Παρά να λες μεγάλα λόγια που δεν καταλήγουν πουθενά.

Και, το σημαντικότερο, δεν το "διαφημίζεις".

Μάθημα υπ'αριθμόν Ι

Ο ορισμός του αυτοκαταστροφικού:

Εκεί που όλα είναι ή νομίζεις ότι είναι ωραία, νιώθεις ένα βάρος στο στήθος που σε πιέζει όλο και εντονότερα.

Και σε κάποιο σημείο η ένταση είναι τέτοια που σε σπρώχνει να κάνεις την λάθος κίνηση, στον λάθος χρόνο, σε λάθος σημείο.

Η οποία επηρεάζει τους εντελώς τελείως λάθος ανθρώπους.


Το παζλ στον αέρα Stereo Nova

Απίστευτο

Δήλωσα, κάποτε, ότι εγώ ξανά LIFO, δεν πρόκειται να διαβάσω.

Ο λόγος, η λογοκρισία στην οποία συχνά πυκνά αρέσκονται τα συγκεκριμένου είδους έντυπα.

Σήμερα είπα να κάνω μια παράβαση μόνο επειδή την έκδοση την "έστησε" ο Δημήτρης Παπαϊωάννου.

Μέχρι που έπεσα επάνω στην στήλη Παρατηρητής του Χρήστου Μιχαηλίδη.

Και μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο.

Σας προειδοποιώ: Όποιος θελήσει να την διαβάσει, να προετοιμαστεί για το χειρότερο.


Και το τραγούδι αναμενόμενο.

Οι γυναίκες με τα μαύρα Μανώλης Φάμελλος

Άτιτλο Ι

Ακούς μια λέξη

Παραδείγματος χάρην

Ονειροπαγίδα

Και σκέφτεσαι "α, τί όμορφη"

Μέχρι που φτάνει η στιγμή και συνδέεις
την λέξη με το αντικείμενο



Και μια "παράξενη" χαρά γεμίζει το μέσα σου

Επίσημη Πρόσκληση

Στο Ξεμπλοκάρισμα θα βρείτε τις οδηγίες για την συνάντηση του επόμενου Σαββάτου, 27/9.

Αν οποιοσδήποτε θα ήθελε να προσφέρει κάποιο βιβλίο αλλά δεν μπορεί να έρθει, ας μου στείλει ένα μήνυμα να δούμε με ποιό τρόπο θα μπορέσω να το πάω εγώ εκεί.



ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

The Great Gig In The Sky

And I am not frightened of dying.
Any time will do; I don't mind.
Why should I be frightened of dying?
There's no reason for it—you've gotta go sometime.

I never said I was frightened of dying.



Ελπίζω, Richard, να συνεχίσετε τα gigs με τον Syd εκεί πάνω.

Ενημέρωση: Δύο κομμάτια από το Broken China, το δεύτερο και τελευταίο solo album του Richard Wright, με την καταπληκτική Sinead O'Connor

Reaching for the rail


Breakthrough

Tzimakos!

Είναι τελείως διαφορετική η αίσθηση του να ακούς το...

Ο λάκκος με τα αστεία

...να το παίζει ο ίδιος ο Τζίμης!

Απορία

Οι Placebo, με την καταλυτική

παρουσία του Bowie, δηλώνουν πως

Χωρίς Εσένα Είμαι Τίποτα

(Without You I'm Nothing).

Αν όντως είμαι τίποτα, πως

μπορώ να γίνω κάτι για εσένα;

Ώστε μετά να γίνουμε οι δύο ένα;

Ενημέρωση: Το πατσιουρί έχει μερικά πολύ ευχάριστα νέα για τον ΛΗΟ!!!

 

Ωραία

Άλλοι χρησιμοποιούν την μουσική και το τραγούδι για να υπογραμμίσουν τα συναισθήματά τους και άλλοι για να αναπληρώσουν την έλλειψή τους.

Πολύ ωραία. 

Εύρηκα Εύρηκα!

Ο ψάχνων ευρίσκει!

Με την μουσική του Θεοδωράκη δεν τα πήγαινα ποτέ πολύ καλά.

Ωστόσο, από τον καιρό που άκουσα το παρακάτω τραγούδι μου κόλλησε.

Και προσπαθώ με κάθε τρόπο να το βρω.

Ο κύριος Οδυσσέας Ιωάννου του Μελωδία επιμένει ότι δεν είναι δυνατόν να βρεθεί.

Να όμως που τον διαψεύδω!

Έστω και σε ζωντανή εκτέλεση.

Open The Window Softly 

Το όνομα του δίσκου είναι Oracle, και δημιουργήθηκε στην Γερμανία περίπου το 1995.

Λυπάμαι μόνο που δεν κατάφερα να βρώ το όνομα της - εξαιρετικής - τραγουδίστριας.

Αν το γνωρίζει κάποιος, θα είναι ιδιαίτερη χαρά να το μοιραστεί μαζί μας.

Όπως, όμως, και να έχει, απολαύστε το.

Εξομολογητικόν

Έχω πολύ καιρό να γράψω.

Να γράψω όπως στο "παλιό" μου μπλόγκ.

Το οποίο μου είπαν πολλοί ότι προτιμούν 

περισσότερο από αυτό εδώ το "καινούριο".

Επειδή ήταν κατά κάποιο λόγο πιο εξομολογητικό.

Έλα όμως που εγώ πλέον δεν τις αντέχω τις

μεγαλόσχημες εξομολογήσεις.

Με κούρασαν, βαρέθηκα, θέλω κάποιου είδους αλλαγή.

Η οποία, φυσικά, δεν έχει κάποιου είδους πρόγραμμα.

Άλλως, όπου φυσάει ο άνεμος.

Έτσι κι'αλλιώς, ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη σχέση με τον

προγραμματισμό.

Και δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκτήσω πλέον.

Συνεπώς, θα γράφω ότι κατεβάζει η κούτρα μου.

Πάλι.

Το ευχάριστο είναι ότι νιώθω πως σιγά σιγά

οι συνθήκες της ζωής μου αλλάζουν.

Προς το καλύτερο.

Κάτι που προκαλεί ένα - μικρό έστω - ρήγμα

στον κυνισμό και την απομόνωσή μου.

Που θα μου πάει, σε καμιά εκατοστή χρόνια

θα γίνω λίγο καλύτερος.

Ελπίζω να έχουμε ένα πάρα πολύ καλό

υπόλοιπο του καλοκαιριού.

Το άσμα αφιερωμένο εξαιρετικά σε

αυτούς που θα την βγάλουν στην

Αθήνα.

Όπως τον υπογράφοντα.

Ως Εκ Θαύματος

...Κάπως έτσι μεγαλώσαμε...
σαν ένα στοίχημα κόντρα σε κανόνες
που δεν ίσχυσαν, ενός συστήματος που δεν υπήρχε.
Ευτυχώς, όμως, τα καλύτερα παιδιά
που κάναμε παρέα μας έκαναν να νιώθουμε
ότι δεν ήμασταν μόνοι, ακόμη κι όταν
μας έζωναν τα φίδια με κείνο
το Ανεπαισθήτως μ'έκλεισαν
από τον κόσμο έξω του του Αλεξανδρινού,
καίτοι είχαμε ακούσει και κρότους χτιστών
και ήχους μαστόρων...

Τάδε έφη Κωνσταντίνος Τζούμας.

Αλήθεια, αν ξεκίναγε σήμερα, τι θα άκουγε;

Και το ακόμη σημαντικότερο, πως θα το έγραφε;

Της Sally.

Επικηρύσσεται

...ο υπάνθρωπος, το κτήνος, το όρθιο ζόμπι.

Λες;

Λες;

Λες;

Λες;

Λες;

Αποχαιρετισμός ΙΙ

Στο Γιώργη.


Που βιάστηκε να φύγει


Τα παιδιά που χάθηκαν Διονύσης Σαββόπουλος

Πως γίνεται;

πώς γίνεται το Σάββατο το βράδυ

την ώρα που οι συνομήλικοί σου

κτυπιόνταν στο Schoolwave

εσύ να πεθαίνεις;

σε παρακαλώ, πές μου,

πως γίνεται;

Αααααααα!!!!!!!

Έμαθαν ότι κατέβασα το Control και έκλεψαν την ταφόπλακα του Curtis;;;

Παράνοια;!;!;!;!

The Seventh Seal

The Seventh Seal - Aphrodite's Child

And when the lamb
Opened the next two seals,

We saw the souls,
We saw the martyrs,

We heared them crying,
We heared them shouting,

They were dressed in white,
They'd been told to wait.

The sun was black,
The moon was red,

The stars were falling,
The earth was trembling.

And then a crowd
Impossible to number
Carrying flowers,

Shouted amid
The hotless sun
The lightless moon
The windless earth
The colourless sky :

"How much longer
Will we suffer from hunger?
How much longer
Will we suffer from thirst?"

And when the lamb
Opened the seventh seal,
Silence covered the sky