Άσε καλύτερα

Άλλοι μεγαλουργούν σε χίλια πράγματα και άλλοι πνίγονται στο σάλιο τους.

Άλλη..

...μια νύχτα αυνανισμού και ονειροπόλησης.


Άλλη μια νύχτα σύγχυσης και γέλιου Κόρε Ύδρο

Προειδοποίηση

Έλαβα το ακόλουθο σχόλιο, σε αυτήν εδώ την δημοσίευση:

Πήγα το Σάββατο 20/10 στο Ζυγό να δώ όλη την παρέα (Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσα, Ζουγανέλη και Μπουλά) μιας και οι εν λόγω καλλιτέχνες είναι αγαπημένοι και ήθελα να ακούσω νότες από την εφηβεία μου.

Γνώριζα ότι έπρεπε να καταβάλω 160 euro (για 4 άτομα - 2 μπουκάλια κρασί), ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε τα γκαρσόνια στο να μας αντιμετωπίσουν με συμπεριφορά πεζοδρομίου.

Όταν τους ζήτησα να μας φέρουν τα μπουκάλια με το κρασί ένα - ένα στο τραπέζι ώστε να είναι κρύα, γιατί δεν είμαστε αλκοολικοί να πίνουμε σαν νεροφίδες αλλά ούτε χώρος υπήρχε στο μικρό τραπέζι..η απάντηση του μάγκα σερβιτόρου ήταν:

'Ρε χριστιανέ μου, πρέπει να πάρεις 2 μπουκάλια κρασί και θα στα φέρω μαζί'.

Δεν ήθελα να χαλάσω το βράδυ και δεν έδωσα συνέχεια, αλλά ο τύπος άρχισε τα αντίποινα επειδή εξέφρασα το αυτονόητο. Μας σέρβιρε μετά από 40 λεπτά και μας πέταξε το πιάτο με τα στραγάλια.

Αφήνω το καλύτερο για το τέλος. Η απόδειξη εφορίας που κόβουν γράφει Σύνολο:140euro και πάνω της έχουν συραμένη μια δικιά τους απόδειξη που γράφει 160euro

Ποτά: 160 euro - 4 είσοδοι: 20 euro

Σύνολο :140 euro

Ο βαρύς σερβιτόρος δεν έπαιρνε από λόγια όταν του ζήτησα να μου εξηγήσει γιατί πρέπει να πληρώσω 160 και όχι το αυτονόητο που είναι η τιμή του Συνόλου.

Στο τέλος τα πλήρωσα γιατί επέμεινε οτι τόσο πληρώνουν όλοι -

Αφού αυτή η συμπεριφορά μου αξίζει, τους εύχομαι να τα χαρούν τα λεφτά που κλέβουν από τον κόσμο, όσο για τον τρόπο τους είναι ο κλασικός ο μαλάκας ο έλληνας που δεν αλλάζει.

Από αυτούς δεν περιμένω να αλλάξει τίποτα, αλλά μπορώ να αλλαξώ εγώ και περιμένω και από το έγκυρο site σας να δημοσιεύσει την επιστολή μου και να ενημερώσει τους υποψήφιους πελάτες.

Όσο για το σχήμα είναι πολύ καλό (γέλιο και μουσική) αλλά μου έμεινε αυτό που είπε ο Ζουγανέλης 'Πέστε και στους φίλους σας να έρθουν γιατί χτίζουμε σπίτια'.

(Η απόδειξη που μας έδωσαν όπως και τα στοιχεία μου είναι στη διάθεση σας).

mkarvounis

Μην πείτε μετά ότι δεν ξέρατε, έτσι;

Άσχετο: Πως είναι δυνατόν να μου αρέσει εμένα αυτό;;;

Καινούριο Πράγμα Βίκυ Μοσχολιού


Στο κουρασμένο ελαφίνι

Κάτω από το μαξιλάρι Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Μάνος Χατζιδάκις, 23 Οκτωβρίου 1925

Μάνος Λοΐζος, 22 Οκτωβρίου 1937

Bob Dylan

Για τις ερμηνευτικές ικανότητες του Dylan διατηρώ πολλές και σοβαρές επιφυλάξεις.

Με κάποιες εξαιρέσεις.

Πιθανόν κυριότερη όλων να είναι το The Times They're A-Changin'

Και νομίζω ότι σε αυτή εδώ την ζωντανή εμφάνιση πραγματικά "εξιλεώνεται" για πολλά.

Έκθεση Ιδεών

Τι καλύτερο για να πολεμήσεις μία ακόμη ημέρα το ταβάνι από μια μαύρη κωμωδία;

Και δη Εγγλέζικη, των απόλυτων δηλαδή μετρ του είδους;

Στο Ένας Θάνατος Σε Μια Κηδεία αναφέρομαι.

Η ιστορία;

Η οικογένεια μαζεύεται για να θάψει τον πατέρα.

Ο ένας αδελφός έχει αναλάβει τα διαδικαστικά, ο άλλος, γνωστός συγγραφέας και καμάρι - φυσικά - της οικογένειας καταφτάνει από την Νέα Υόρκη στην οποία διαμένει μόνιμα

Εμφανίζεται και ένας τυπάκος ο οποίος γνωρίζει για τον "εκλιπόντα" πράγματα που τσουρουφλίζουν.

Ταυτόχρονα, ένα κουτάκι με χάπια ιδιοκατασκευής του σπουδαστή Φαρμακολογίας ξαδέλφου παραπέφτει κάπου.

Χάπια που όποιος τυχερός - άτυχος λάβει, βλέπει τα πάντα πράσινα και είναι μέσ'την τρελή χαρά, σε σημείο γυμνισμού.

Το αποτέλεσμα;

Τα δύο αδέλφια δεν ξέρουν από που να φυλαχτούν, η δε τελετή τινάζεται - επιεικώς - στον αέρα.





Τύχη αγαθή η συν-θέαση κατά πρώτο με την σταθερή πλέον συνοδοιπόρο - πέραν της φίλης - μάρω_κ και την Δώρα.

Εξίσου αγαθή η τύχη δημιουργίας της παρέας των μπλόγκερ με άντρο το bloggerlad, συγνώμη, το Revolt μπαρ εννοούσα, υπό την μουσική καθοδήγηση του αγαπητού Ηλία Δημόπουλου

Χαρούμενο

Μερικές ημέρες, το να κλειστείς σε ένα δωμάτιο και να κοιτάς το ταβάνι, ακούγεται τόσο μα τόσο ελκυστικό

Αν, από την άλλη, αποφασίσεις έστω για λίγο να αφήσεις την ταβανοθεραπεία, διαπιστώνεις ενδιαφέροντα πράγματα.

Όπως για παράδειγμα ότι ο σκύλος σου δεν μπορεί να πηδήξει.
Κάγκελα.

Πολύ Ενδιαφέρον

Τους Nightwish ποτέ δεν τους συμπάθησα.

Οι λόγοι πολλοί.

ΑΛΛΑ!

Όταν η θεά Tarja Turunen

Βγαίνει με τέτοια κομμάτια στο κουρμπέτι.

Κάτι αλλάζει.

Υποπτεύομαι

Ότι το δράμα πλησιάζει στην λύση του.

Ενημέρωση 1 (11 - 10): Βοήθεια γιατρέ μου, δεν είμαι καθόλου μα καθόλου καλά!!!!
Συμφωνώ με τον Δανίκα

Λύπη

Η γιαγία Duck έφυγε για να συναντήσει την αιωνιότητα.

Πι πι πι

Constance Eternal Skyclad

Διαλιέχτεεεεε

Ναρκομανής

Ομοφυλόφιλος

Αλλαξοπιστήσας (αυτό δεν ξέρω καν αν υπάρχει ως λέξη)

Άθεος (δικιά μου προσθήκη - ισχύει)

Αυνάνας (ούτε αυτή η λέξη είμαι σίγουρος αν υπάρχει)

Τεμπέλης

Θύμα (σκύλος γαρ)



Είμαι καλά Τσοπάνα Rave

Απορία

Δεν μπορώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν άνθρωπος ο οποίος μεγάλωσε με ολόκληρη αγέλη σκύλων κυριολεκτικά μέσα στο σπίτι του, να απαιτεί σχεδόν ευθανασία για ένα πλάσμα το οποίο ούτε διανοήθηκε να τον πειράξει.

Και ας είναι αυτός η ίδια η μάνα μου.

Έίναι σκοτάδι...

...μάτια μου πάντα σ'αυτή την πλάση

Όταν βλέπεις αυτό το στίχο να εκπληρώνεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε όλο σου το είναι, τι σου απομένει να κάνεις;

Ενημέρωση 1 (28 - 9): Το παρακάτω βρήκα στο Σπιτάκι

“Πριν από δύο εβδομάδες ένας πολύ καλός φίλος ηχολήπτης, ενώ έστηνε εξοπλισμό σε ένα θέατρο είχε ένα πολύ σοβαρό ατύχημα. Αυτή τη στιγμή είναι εκτός κινδύνου, αλλά έχει πολύ δρόμο μπροστά του.

Ο φίλος εργάστηκε όλο το καλοκαίρι στην περιοδεία των Ιωαννίδη και Μάλαμα σε όλη την Ελλάδα. Οι δύο καλλιτέχνες, καθώς και όλοι οι μουσικοί, τεχνικοί και προμηθευτές εξοπλισμού συμφώνησαν να διοργανώσουν μια συναυλία με σκοπό όλα τα έσοδα να δωθούν για την ιατρική αποκατάστασή του.

Έτσι, την ΤΕΤΑΡΤΗ, 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, στο ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ στη Νίκαια, θα γίνει η τελευταία καλοκαιρινή (η περιοδεία έχει λήξει!) συνάντηση του σχήματος, όσοι πιστοί προσέλθετε! Το εισιτήριο κοστίζει 20 ευρώ.

Όσοι ενδιαφέρεστε, διαδώστε το!

Φυσικά θα είμαι εκεί, και από εδώ θα σας ενημερώνω για οποιαδήποτε εξέλιξη - αλλαγή.

Τα λέμε!
Μάριος”

Και μετά

Και μετά σου λεν Ζήσε.

Break it Up*

Ελπίζω η Patti, εκτός από τα απίστευτα τραγούδια της, να μας ευλογήσει και με λίγη από την ενέργειά της.
Να φτάσουμε, δηλαδή, και εμείς στα εξήντα ένα μας και να μπορούμε να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε ακόμη σε ένα καλύτερο κόσμο.
Για το να τραγουδούμε με τέτοιο - απίστευτο, σχεδόν στα όρια του τρομακτικού - τρόπο δεν το συζητώ καν.

Η χθεσινή βραδιά για εμένα περιείχε μια αποκάλυψη και μια υπενθύμιση.

Την αποκάλυψη του πραγματικού Θεού.
Το όνομα αυτού, Μουσική.
Παγιώθηκε, δηλαδή, μέσα μου η αντίληψη ότι αν υπάρχει κάτι που μπορεί να βοηθήσει - παρηγορήσει - συγκινήσει - διδάξει τον άνθρωπο είναι η Μουσική.
Φτάνει να αποφασίσει να ανοίξει τον εαυτό του σε αυτήν και να ξεφορτωθεί - ει δυνατόν με συνοπτικές διαδικασίες - όλα τα σκουπίδια που τον βαραίνουν.

Την υπενθύμιση του γιατί επέλεξα να επανέλθω στην Αθήνα, με όσες δυσκολίες αυτό συνεπάγεται.
Για βραδιές στους βράχους του Λυκαβηττού - άλλες μοναχικές και άλλες, όπως την χθεσινή, με εξαιρετική και ακραία μουσικόφιλη παρέα, ενώ από κάτω και τριγύρω μαίνεται μια πραγματική επίθεση κατά των αισθήσεων.
Μια επίθεση στην οποία η - εκ των προτέρων - αμαχητί παράδοση οδηγεί σε μέθεξη.


Helpless Patti Smith


*Αυτό ακριβώς ακούω αυτή την στιγμή.


Δίστασα κάπως, επειδή ξέρω την σεμνότητά τους, αλλά θέλω να αφιερώσω αυτό το κείμενο από την μια στον Η και τον Σ (θα κάνεις κανένα μπλόγκ ή μήπως πρέπει να σε παρακαλέσουμε;) και από την άλλη στον Μ, που έκανε επιτέλους το "μεγάλο" βήμα την κατάλληλη στιγμή.


Ενημέρωση 1 (23 - 9): Γι'αυτό το βίντεο θα πρέπει ομαδικά να ευχαριστήσουμε το Χνούδι

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2007 ΣΤΟ ΑΛΣΟΣ ΒΕΪΚΟΥ

Καθαρισμός του άλσους Βεϊκου από ξερόχορτα και σκουπίδια
Την Κυριακή 23/9/2007, στο άλσος Βεϊκου θα συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε (και δεν θα σταματήσουμε ποτέ).

Θα συνεχίσουμε διότι η πρώτη μας κίνηση δεν ήταν μια σπασμωδική αντίδραση απέναντι στις εικόνες των πυρκαγιών της Πελοποννήσου και της Εύβοιας.

Θα συνεχίσουμε διότι αυτές οι φωτιές ήταν απλά η σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Η ώρα είναι κάπως ελεύθερη, νομίζω όμως ότι όσο πιο πρωί πάμε, τόσο πιο πολύ θα αποδώσουμε.

Από τις 8 και μετά είναι καλά.

Βασικά ο καθένας έρχεται όποτε θέλει και κάθεται όσο θέλει.

Σχετικά με τον τρόπο πρόσβασης και τα υλικά/εργαλεία που μπορεί να φέρει κανείς, στα προηγούμενα ποστ υπάρχουν χρήσιμες πληροφορίες.

Θα έχουμε σίγουρα ένα χορτοκοπτικό, αυτό του φίλου μου του Μίλτου, το οποίο το Σάββατο τα πήγε περίφημα αν και είχε να αντιμετωπίσει πολύ πυκνά και πολύ ψηλά χόρτα.

doctor

Γρουμφ

Οι προσπάθειες επαναφοράς του μπλόγκ απέτυχαν παταγωδώς.
Συνεπώς, αναγκάζομαι να φτιάξω καινούριο.
Γρούμφ!


Όσοι από εσάς δεν δουν τα μπλόγκ τους αναρτημένα στους "φίλους", παρακαλώ να δείξουν κατανόηση. Χρόνος γαρ...