Παραδείγματος χάρην
Ονειροπαγίδα
Και σκέφτεσαι "α, τί όμορφη"
Μέχρι που φτάνει η στιγμή και συνδέεις
την λέξη με το αντικείμενο

Και μια "παράξενη" χαρά γεμίζει το μέσα σου
Οι Placebo, με την καταλυτική
παρουσία του Bowie, δηλώνουν πως
Χωρίς Εσένα Είμαι Τίποτα
(Without You I'm Nothing).
Αν όντως είμαι τίποτα, πως
μπορώ να γίνω κάτι για εσένα;
Ώστε μετά να γίνουμε οι δύο ένα;
Ενημέρωση: Το πατσιουρί έχει μερικά πολύ ευχάριστα νέα για τον ΛΗΟ!!!
Άλλοι χρησιμοποιούν την μουσική και το τραγούδι για να υπογραμμίσουν τα συναισθήματά τους και άλλοι για να αναπληρώσουν την έλλειψή τους.
Πολύ ωραία.
Ο ψάχνων ευρίσκει!
Με την μουσική του Θεοδωράκη δεν τα πήγαινα ποτέ πολύ καλά.
Ωστόσο, από τον καιρό που άκουσα το παρακάτω τραγούδι μου κόλλησε.
Και προσπαθώ με κάθε τρόπο να το βρω.
Ο κύριος Οδυσσέας Ιωάννου του Μελωδία επιμένει ότι δεν είναι δυνατόν να βρεθεί.
Να όμως που τον διαψεύδω!
Έστω και σε ζωντανή εκτέλεση.
Το όνομα του δίσκου είναι Oracle, και δημιουργήθηκε στην Γερμανία περίπου το 1995.
Λυπάμαι μόνο που δεν κατάφερα να βρώ το όνομα της - εξαιρετικής - τραγουδίστριας.
Αν το γνωρίζει κάποιος, θα είναι ιδιαίτερη χαρά να το μοιραστεί μαζί μας.
Όπως, όμως, και να έχει, απολαύστε το.
Έχω πολύ καιρό να γράψω.
Να γράψω όπως στο "παλιό" μου μπλόγκ.
Το οποίο μου είπαν πολλοί ότι προτιμούν
περισσότερο από αυτό εδώ το "καινούριο".
Επειδή ήταν κατά κάποιο λόγο πιο εξομολογητικό.
Έλα όμως που εγώ πλέον δεν τις αντέχω τις
μεγαλόσχημες εξομολογήσεις.
Με κούρασαν, βαρέθηκα, θέλω κάποιου είδους αλλαγή.
Η οποία, φυσικά, δεν έχει κάποιου είδους πρόγραμμα.
Άλλως, όπου φυσάει ο άνεμος.
Έτσι κι'αλλιώς, ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη σχέση με τον
προγραμματισμό.
Και δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκτήσω πλέον.
Συνεπώς, θα γράφω ότι κατεβάζει η κούτρα μου.
Πάλι.
Το ευχάριστο είναι ότι νιώθω πως σιγά σιγά
οι συνθήκες της ζωής μου αλλάζουν.
Προς το καλύτερο.
Κάτι που προκαλεί ένα - μικρό έστω - ρήγμα
στον κυνισμό και την απομόνωσή μου.
Που θα μου πάει, σε καμιά εκατοστή χρόνια
θα γίνω λίγο καλύτερος.
Ελπίζω να έχουμε ένα πάρα πολύ καλό
υπόλοιπο του καλοκαιριού.
Το άσμα αφιερωμένο εξαιρετικά σε
αυτούς που θα την βγάλουν στην
Αθήνα.
Όπως τον υπογράφοντα.
πώς γίνεται το Σάββατο το βράδυ
την ώρα που οι συνομήλικοί σου
κτυπιόνταν στο Schoolwave
εσύ να πεθαίνεις;
σε παρακαλώ, πές μου,
πως γίνεται;