Πάει, θα χάσω τελείως και το ελάχιστο που έχω

Ερντογάν προς Πέρες: Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε 

Θα τρελαθούμε γαμώτο μου, δεν παίζει αυτό.

Θράσος;

Αναισθησία;

Τι από τα δύο;

Στο καλό, ελπίζω να συναντηθήκατε ήδη

Στις 10 Μαρτίου του 2007 έγραφα το παρακάτω

Φόβος

Δέκα μήνες μετά ήρθε και η σειρά του παππού.

Ελπίζω να είναι χαρούμενοι μαζί, πλέον.

Εξάρχεια ΙΙ

Επειδή μια καλή μάζωξη αναρχικών κουκουλοφόρων δεν αξίζει μία αν δεν έχει το κατάλληλο φωτογραφικό υλικό για να την υποστηρίξει, ιδού κυρίες και κύριοι!

Παρά το ψοφόκρυο, μαζεύτηκαν όλοι στο συνηθισμένο μέρος για να υφάνουν τον συνωμοτικό ιστό που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και των πάσης φύσεων -ισμών.

Πρώτα πρώτα τα όργανα του πολέμου






Οι κουκουλοφόροι σε σχηματισμό αλυσίδας για την καλύτερη αντιμετώπιση των ΜΑΤατζίδικων επιθέσεων

Ο αρχι-κουκουλοφόρος δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις.

Στο οπλοστάσιο των γνωστών αγνώστων συμπεριλαμβάνονται όπλα χειρός και η τελευταία λέξη της τεχνολογίας που ακούει στο όνομα μη-φονική συσκευή διάσπασης των ακουστικών τυμπάνων.

Η γραπτή αποτύπωση των πολεμικών σχεδίων. Ιδιαίτερης προσοχής χρήζει το κόκκινο άρμα το οποίο μεταφέρει την μεθεπόμενη γενιά κουκουλοφόρου τρομοκράτη και ο αιμοβόρος μαυρόσκυλος που παρακολουθεί με ύψιστη προσοχή τον σχεδιασμό (Όχι Β.Κ., δεν σε υποβαθμίζω, εσύ είσαι σε άλλο επίπεδο βαρβαρότητας και αιμοδιψίας...)

Δύο κουκουλοφόρες τρομοκράτισσες μειδιούν σκεφτόμενες τον κακό χαμό που προετοιμάζονται να εξαπολύσουν επί του ανάλγητου και τρομοκρατικού κράτους και των ανεγκέφαλων οργάνων του.

Ρε'συ σκύλε, μπας και οι φωτογραφίες σου χαντακώσουν ολόκληρο το Εξαρχειώτικο τρομοκρατικό και κουκουλοφόρο κίνημα τελικά;

Εξάρχεια Ι

ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ Αυτοοργάνωση σ' όλες τις γειτονιές!

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009 στην Πλατεία Εξαρχείων στις 11 το πρωί, γιορτή.

Με την παρουσία μας στο δημόσιο χώρο εξοστρακίζουμε την καταστολή και τον τρόμο που επιβάλλεται στις γειτονιές μας.

Προσκαλούμε συμμετέχοντες και όχι θεατές σε μια συνάντηση-γιορτή από το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο.

Συνεισφέρουμε με ό,τι μπορούμε:-

Ζωντανή μουσική-Μαγείρεμα και φαγητό-Χαριστικό παζάρι-Παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους. Διαδώστε το σε φιλους και γνωστους.

Να είμαστε όλοι εκεί ενάντια στην καταστολή και τον τρόμο που μας επιβάλεται.

*σε περίπτωση βροχής αναβάλλεται για την επόμενη Κυριακή

Ευχαριστώ τον Πολίτη Πίττα.

Πόσο πιο χαμηλά;

Το έργο της Μαρίας Δημητριάδη το ξέρω πρακτικά επιφανειακά.

Ήταν και αυτή άλλη μια από τους καλλιτέχνες εκείνους που θέλουν περισσότερο από τον συνηθισμένο χρόνο  για να σταλάξουν στην ψυχή μου. 

Για να αρχίσω να την ψάχνω πιο επισταμένα.

Η φωνή, από την άλλη, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που συνειδητά ή ασυνείδητα να μην ένιωσε να εισχωρεί μέσα του.

Δεν μπορώ ούτε να το φανταστώ, ούτε να το πιστέψω.

Την σορό, λοιπόν, αυτής της γυναίκας, που είπε μερικά από τα συγκλονιστικότερα τραγούδια που γράφτηκαν στον εικοστό αιώνα, θα πρέπει να τραβολογάν οι άνθρωποί της μέχρι που να φτάσει στον τόπο που θα εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της.

Να αποτεφρωθεί.   

Και να επιστρέψει μετά στο Αιγαίο.

Και όλο αυτό επειδή οι γαμημένες οι πούστρες με τα ράσα δεν αφήνουν να φτιαχτεί ένα κρεματόριο εδώ.

 Γιατί ρε γαμώ το φελέκι μου μέσα;

Τι πρέπει να γίνει για να προχωρήσουμε μισό βήμα προς τον πολιτισμό και τον σεβασμό του ανθρώπου;

Να τις σκοτώσουμε;

Όλες;

Αυτό είναι που μου γάμησε το σύστημα πάλι.

Εξάρχεια

Εδώ και κάποιους μήνες σκέφτομαι να μετοικήσω στα Εξάρχεια.

Κατά πρώτον επειδή μου αρέσει πολύ η περιοχή, τόσο για αυτά που αντιπροσωπεύει, όσο και για την πραγματικότητα της καθημερινότητάς της.

Το πως, δηλαδή, λειτουργεί και υφίσταται σε καθημερινή βάση.

Κατά δεύτερον, ως αντίδραση στα όσα τους καταλογίζουν.

Τα οποία κυμαίνονται μεταξύ φαιδρότητας και σκοπιμότητας.

Ειδικά η αντίδραση ενισχύθηκε μετά τα όσα...ξέρετε.

Σήμερα οι σκέψεις μου βρήκαν την ενσάρκωσή τους στα γραφόμενα που κατέθεσαν άνθρωποι σημαντικοί στην Καθημερινή.

Από αυτούς  εξαιρέστε τον Κορτώ.

Ο οποίος άλλη μια φορά κατάφερε την απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα να την μετατρέψει σε ένα κουβάρι που ούτε λύσιμο παίρνει, αλλά ούτε και κόψιμο. 

Για κατανόηση δεν το συζητώ καν. 

Θα μου προτείνετε το τραγούδι που πιστεύετε ότι ταιριάζει  περισσότερο στα Εξάρχεια για να το ανεβάσω;

Λοιπόν, το Εξαρχειώτικο compilation περιλαμβάνει τα κάτωθι άσματα.

Πάρτι στον 13ο όροφο Τρύπες (Επιλογή: manetarάκι!)

Όχι άλλο Νταλάρα Μουσικές Ταξιαρχίες (Επιλογή ΑΤΠ!)

Με το φόβο των μπάτσων Πάνος Φουρτούνας - Σωτηρία Λεονάρδου (Επιλογή Λου!)

Πας φιρί φιρί Νικόλας Άσιμος (Επιλογή: Daria! Παρότι ο Άσιμος είναι συνώνυμο των Εξαρχείων, το συγκεκριμένο αντιπροσωπεύει ευρύτερες πτυχές του πνεύματος της πλατείας!)

Ο Ανθρωπάκος Τάνια Τσανακλίδου (Επιλογή Ναταλία!)

Εμένα οι φίλοι μου Magic de Spell (Επιλογη Loth!)

Οι παρακάτω είναι δικοί μου επιλογή. Εκφράζουν μια γενικότερη στάση ζωής που εμφυλοχωρεί στην περιοχή, την οποία με ενθουσιασμό θα υιοθετήσω!

ΠΕΣΤΕ ΤΑ ΚΥΡΙΕ ΚΑΛΑΪΤΖΗ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Υποκλίνομαι

Υποκλίνομαι

Α-Λέξεις...

Και εκεί που ξαφνικά Συ δεν υπάρχεις γιατί στην εκ προμελέτης δοσμένη τροχιά μιας σφαίρας βρέθηκες, εγώ, γεννιέμαι. 

 

Απρόσωπος, ασχημάτιστος, άμορφος ακόμα, πλην όμως φλογοβόλος και λιθοβόλος θραύστης των κρυστάλλων που διαφυλάττουν την ενεστώτα πώληση της ύπαρξής Σου, πυρπολητής των κάδων που περιέχουν τ' απόβλητα της μνήμης τους. 

 

Α! το στερητικόν στις Λέξεις μιας γενιάς, Αλέξης. 

 

Α-Λέξεις :  

αιμορραγική κατάληψις των ασφάλτων, των οδοστρωμάτων, των προθηκών και των τμημάτων επιτέλους! Για πρώτη φορά, ο αληθώς αναμάρτητος τον λίθο βαλέτω! 

 

Α-Λέξεις: 

και είναι πολλοί, πέτρες βροχή φωτιά καταιγίδα ωραία οργή ολόφωτη ορμή έρωτας δικαίου κεραυνοβόλος – κεραυνοβολημένος στην έκσταση του Χάους. 

 

Και εκεί που ξαφνικά Συ δεν υπάρχεις, Υπάρχεις. 

Άρχεις εκ του Θανάτου των εν ζωή περιπάτων μας εκτρέποντας την αταξία εις τάξην εξέγερσης –να τους πάρει και να τους σηκώσει- φλογοβόλοι και λιθοβόλοι θα μείνουν γιατί ενός Α-λέξη μύριοι έπονται.

 

Α-Λεξίσφαιροι! 

 

Πλήρεις Λέξεων, πλήρεις Γραμματικής πλήρεις Συντακτικού. 

Θυμωμένοι, Α-Λεξίφιλοι, Συντεταγμένοι, Εγγράμματοι εξ ενστίκτου. 

 

Ες αεί.

Του κύριου Γιώργου Πήττα

Γιατί;

Γιατί ταλαιπωρείστε και ταλαιπωρείτε κι'εμάς μαζί σας;

Γιατί δεν τους δίνετε αμέσως την προαγωγή, να τελειώνουμε επιτέλους μ'αυτή την ιστορία;

Επίκαιρη αφίσα της Ελληνικής Αστυνομίας

Ευχαριστώ τους Schooligans.

Ενημέρωση: Συμφωνώ με τον Μιχαηλίδη. Να βγείτε στους δρόμους, έστω και για βόλτα. Μην παραδώσουμε την πόλη σ'αυτούς που θέλουν να μας κλείσουν μονίμως στα σπίτια μας.

Anarchy in GR

Ειδικά μετά από αυτή την φωτογραφία;

Να μην μείνει τίποτα όρθιο.

Η ΑΤΠ μου την έστειλε, από εδώ την πήρε.

Για ρίξτε μια ματιά να ανατριχιάσετε.

Κι'άλλο.

Άσχετο

Ξέρω πως θα φανεί άσχετο

αλλά μήπως πρέπει να πέσουν

και άλλες μολοτοφ στα

πεζοδρόμια της Αλεξάνδρας για

να συνεχίσουν να περπατάν

με την άνεσή τους οι πεζοί;

Ωραίοι

Τι σημασία έχει που διαδηλώνει αγριεμένος ο κόσμος στην Πανεπιστημίου;

Το πρώην Zonar's κατέβασε τα σιδερένια ρολά και οι πελάτες είναι μια χαρά προστατευμένοι.

Ξεφτίλες

Δύο ξεχωριστές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σήμερα;;;

Ούτε μετά από ένα θάνατο δεν καταφέρνετε να συνεννοηθείτε;;;

Φτού σας μαλάκες, που προσβάλλετε και ξεφτιλίζετε την λέξη αριστερά με τον χειρότερο τρόπο. 

Εμείς οι Θεοί που απευθύνουμε την Θρηνωδία μας επάνω από το πτώμα ενός παιδιού

Ένας δεκαεξάχρονος δολοφονήθηκε σήμερα στα Εξάρχεια!

Μερικά λεπτά μετά από αυτό πέρναγα μπροστά από το Πολυτεχνείο.

Και μου έκανε εντύπωση που είδα κόσμο μέσα.

Νευρικό κόσμο, που κάτι περίμενε.

Τώρα καταλαβαίνω τι.

Που είσαι;

Μουσική;

Που είσαι;

Γιατί δεν μου μιλάς;

Σε παρακαλώ, πες κάτι.

Θεσσαλονίκη - Αθήνα με ένα υπολογιστή στα κόκκινα

Ήταν απίστευτες οι ημέρες από την Κυριακή το βράδυ μέχρι και σήμερα.

Τελείωσα μια μικρή δουλειά που είχα, την αποθήκευσα και εκεί που πήγα να κλείσω τον υπολογιστή, βρήκε την ευκαιρία ένα Trojan να κάνει την επίσκεψή του.

Προσπάθησα να το αφαιρέσω.

Όταν θεώρησα ότι αυτό έγινε, έκλεισα τον υπολογιστή.

Και την Δευτέρα το πρωί τον άνοιξα για να ρίξω μια τελευταία ματιά στην δουλειά και να την στείλω.

Ο υπολογιστής αρνήθηκε επίμονα.

Και άρχισε να με κόβει κρύος ιδρώτας.

Επέστρεψα.

Και το επόμενο πρωί πήγα σε ένα μαγαζί της γειτονιάς μου για να τον κοιτάξει.

Έχοντας αποφασίσει ότι δεν πάει άλλο πλέον να δουλεύω στον laptop.

Και θα έπρεπε να πάρω και ένα επιτραπέζιο.

Φτιάχτηκε ο μέν, ξεπαραδιάστηκα για τον επιτραπέζιο και έφαγα και μερικές
ώρες μέχρι να τον στήσω .

Τέλοσπάντων, φτάνει με αυτά.

Πέρασα εξαίρετα στην Θεσσαλονίκη.

Πολύ όμορφος κόσμος, ωραία μπαράκια.

Το πλέον κουφό;

Γνώρισα πολύ κόσμο από Αθήνα!

Και μάλιστα μπλόγκερ, τους οποίους παρακολουθούσα
εκ του μακρόθεν, αλλά δεν γνώριζα.

Φυσικά, δεν γινόταν να αποφύγω τις πατατόφλουδες...

Οι οποίες και πάλι πίκραναν κόσμο.

Δεν ξέρω που θα πάει αυτός ο χαβάς.

Και δεν ξέρω και πως θα καταφέρω να το σταματήσω
αυτό.

Το μόνο που με παραξένεψε κάπως, ήταν το χαμηλό
επίπεδο των ταινιών που είδα στο Φεστιβάλ.

Μετά βίας μπορώ να θεωρήσω δυόμιση ταινίες ως καλές.

Όλες οι υπόλοιπες ήταν κάτω μέχρι πολύ κάτω
από την βάση.

Λυπηρό.

Κινηματογράφος ίσον Θεσσαλονίκη

Ευτυχώς έγινε!

Παρότι μέχρι τελευταία στιγμή δεν ήμουν βέβαιος ότι θα τα κατάφερνα, από χθες είμαι στην Θεσσαλονίκη με σκοπό να παρακολουθήσω όσες περισσότερες από τις ταινίες του φεστιβάλ μπορώ.

Για ελάτε κατά Θεσσαλονίκη πλευρά, να απολαύσουμε ημέρες κρασιού και ρόδων!

Για περαιτέρω πληροφορίες, ο Πρόεδρος θα διατηρεί καθημερινή ενημέρωση.

Επιτέλους

Τα δύο προηγούμενα χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολα για εμένα.

Δύσκολα κυρίως από οικονομικής απόψεως.

Όσοι από εσάς έτυχε να διαβάζετε το "προηγούμενο μπλοκάκι"
μου, πριν αυτό με πετάξει έξω, θα καταλάβατε ότι ήταν ζόρικα
τα πράγματα.

Πολλές στιγμές είχα την αίσθηση ότι ζούσα στην περίοδο της
Σοβιετικής Ένωσης!

Τι εννοώ;

Άφθονη - κυριολεκτικά - ψυχαγωγία και διασκέδαση, από την
μια πλευρά, ενώ από την άλλη να δυσκολεύομαι με τα στοιχειώδη,
αυτά που ορίζουν το ζείν.

Αυτή η περίοδος τελείωσε σήμερα.

Επιτέλους κατάφερα να απαλλαγώ από το σημαντικότερο βάρος που
είχε φέρει αυτή η κατάσταση επάνω μου.

Αυτό το οποίο με έκανε να αντιμετωπίζω με πολλή επιφύλαξη τον
εαυτό μου και τους γύρω μου.

Ξέρω, θα ακουστεί - περισσότερο ή λιγότερο - παράξενο να κλείνεσαι
στον εαυτό σου λόγω ενός οικονομικού προβλήματος.

Εγώ έτσι αντέδρασα και δεν πρόκειται να απολογηθώ γι'αυτό.

Λυπάμαι, μόνο, για εκείνους τους ανθρώπους που ήταν θύματα
αυτής της κατάστασης.

Και δεν ξέρω με ποιο τρόπο μπορώ να επανορθώσω.

Από την άλλη, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εκείνους - και
κυρίως εκείνες - που με βοήθησαν να συνεχίσω να υπάρχω, ώστε
να μπορέσω κάποτε να αντεπεξέλθω σε αυτά που έπρεπε να γίνουν
ώστε να τσουλήσει το πράγμα.

Στην αρχή σκέφτηκα να τους αναρτήσω και εδώ.

Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι σωστό.

Συνεπώς, θα το συζητήσω μαζί τους και βλέπουμε.

Και τώρα ξεκινάει η περίοδος "ανασυγκρότησης"

Ή όπως την ονόμασε μια από τις σημαντικότερες κυρίες στις οποίες
οφείλω το ότι αυτή την στιγμή είμαι εδώ, "η περίοδος του λεωφορείου"!



Το πρώτο κομμάτι που μου ήρθε στο μυαλό για να "συνοδεύσει" την
ημέρα ήταν το Friday i'm in love.

Λάθος...

Οι Ramones...




Και οι Clash...



...αποδίδουν πολύ καλύτερα τα πράγματα.

Εύχομαι και ελπίζω με όλη μου την καρδιά να περάσετε ένα καταπληκτικό Παρασκευο/Σαββατο/Κύριακο!!!

Όταν

Όταν νιώθεις

Την απογοήτευση

Να σε

Πλημμυρίζει

Τι άλλο

Εκτός από