Τρίτη 28 Απριλίου 2009

Which side are you on? Νατάσσα Μποφίλιου

Τόσο η Φλόρενς Ρις

Όσο και ο Πιτ Σίγκερ

Αλλά ακόμη και η Νάταλι Μέρτσαντ

Σίγουρα θα είναι υπερήφανοι γι'αυτή

την εκτέλεση από την Νατάσσα Μποφίλιου

"Which Side Are You On?"

Come all you good workers
Good news to you I'll tell
Of how the good old union
Has come in here to dwell 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

My daddy was a miner
He's now in the air and sun
He'll be with you fellow workers
Until the battle's won 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

They say in Harlan County
There are no neutrals there
You'll either be a union man
Or a thug for J. H. Claire 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

Oh workers can you stand it? 
Oh tell me how you can
Will you be a lousy scab
Or will you be a man? 

Which side are you on boys? 
Which side are you on? 

Don't scab for the bosses
Don't listen to their lies
Poor folks ain't got a chance
Unless they organize 

Which side are you on boys? 
Which side are you on?

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Επιτέλους

Φτάσαμε - επιτέλους - στο σημείο του στίχου εκείνου που λέει πως

Κάποτε είχες μια καρδιά

που χώραγε όλο τον ντουνιά

τώρα χωράει μια πέτρα

Καιρός δεν ήταν;

Για την πριγκίπισα που το ζήτησε

Της Αγκαλιάς η Ξενιτιά (live) Σωκράτης Μάλαμας

Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

Fork in the road


Όταν ψήνεται καινούριος Neil, η φύση κρατάει την ανάσα της!!!

Και τρέχουμε να λάβουμε το φως...

Προτού ο πατριάρχης (δες εταιρία) προλάβει να το φέρει καν!

Συνεπώς, κάντε κλικ στο λινκ!

Fork in the road Neil Young

Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009

Πάει, τελείωσε

...γερνάμε...

Το σκληρό πανκιό (λέμε τώρα) στέκεται στο

μισοσκόταδο και κοιτάει παραπονεμένο.

Δεν εξηγείται αλλιώς πως γίνεται να με συγκινούν

 τόσο πολύ πλέον τραγούδια όπως το παρακάτω.

Πέρασμα Αλκίνοος Ιωαννίδης με την Σόνια Θεοδωρίδου

Υ.γ.: μανιταράκι και πριγκίπισσα, δεν σας ξέχασα.

Ήθελα να χαλαρώσω λίγο και μετά να σας απαντήσω.

Σάββατο 14 Μαρτίου 2009

Με τα χίλια ζόρια...

...έφτασα σπίτι

Ξέρασα τα άντερα

Μαζί με το αίσθημα αχρηστίας μου

Που ετοιμάζεται να υποβάλει αίτηση μονιμοποίησης

Μπορώ τώρα να κοιμηθώ μέχρι την μεθεπόμενη Δευτέρα;

Σε παρακαλώ;

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009

Μια μικρή νυχτερινή βόλτα.

Αφήνεις τους υπόλοιπους και ξεκινάς το περπάτημά σου.

Και σιχτιρίζεις τον εαυτό σου, που έπρεπε να καταναλώσει μισό μπουκάλι βαρύ κόκκινο κρασί για να αρχίσει να προσέχει τις ομορφιές που περνάνε γύρω του.

Μέχρι που φτάνεις στην Τοσίτσα, στο σημείο που ενώνεται με την Πατησίων.

Και πέφτεις επάνω σε μια τεράστια κηλίδα αίματος στο πεζοδρόμιο, με δυο κομμάτια χαρτοπετσέτας να προσπαθούν μάταια να την κρύψουν.

Και παρακάτω ένας άνθρωπος  πεσμένος ανάσκελα με τα πόδια διπλωμένα προς τα πίσω.

Με κουρελιασμένα - σχεδόν - ρούχα - και χοντρά λευκά γάντια στα χέρια!!! 

Και μερικά βήματα πιο κάτω, το μωβ Χιουντάι σταματάει μερικά χιλιοστά από το σώμα σου, παρότι είσαι στην διάβαση πεζών και το φανάρι είναι κόκκινο για τα αυτοκίνητα.

 Και προσπερνάς τον άνθρωπο που φυλάει τον ύπνο του άλλου ανθρώπου, εκείνου που τρεις βδομάδες τώρα αρνείται να φάει, διαμαρτυρόμενος για την φτώχεια όλων μας.

 Και κάπου εκεί, βλέπεις τα αυγά να πετάνε από την μια πλευρά και τα καλάθια από την άλλη.

Όλα από χέρι καμένα Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009

Αϊντεεε!!!

Πάει, ξεφεύγουν ο ένας μετά τον άλλο οι μπάτσοι!

Ιδού το πειστήριο!

Ελπίζω μόνο να μην την πληρώσει κανένας περαστικός

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Ανακούφιση

Και εγώ που νόμιζα ότι δεν υπάρχουν - πλέον - τραγούδια που να με πονάν.

Έστω και "παλιά"

Θα με δικάσει Σωτηρία Μπέλλου

Και εδώ οι στίχοι του

Ευχαριστώ Daria

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Ωχ

Αλλάζει και πάλι η παλίρροια;

Τόσο σύντομα;

Δεν νομίζω ότι θα το αντέξω αυτή την φορά.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Απορία

Πως βάζει κάποιος τον εαυτό του σε μια στοιχειώδη τάξη;

Μπορεί να μου απαντήσει κάποιος;

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Τρεχάτε! Ψέκασαν τον Γιωργάκη! Ο Τζιπάκος φταίει

Τι έγινε ρε παιδιά;

Έφαγε ο Γιωργάκης μια μερίδα από τα χημικά που ψέκαζε το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια τον κόσμο και θα χαλάσει το σύμπαν;

 

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

Πάει, θα χάσω τελείως και το ελάχιστο που έχω

Ερντογάν προς Πέρες: Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε 

Θα τρελαθούμε γαμώτο μου, δεν παίζει αυτό.

Θράσος;

Αναισθησία;

Τι από τα δύο;

Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009

Στο καλό, ελπίζω να συναντηθήκατε ήδη

Στις 10 Μαρτίου του 2007 έγραφα το παρακάτω

Φόβος

Δέκα μήνες μετά ήρθε και η σειρά του παππού.

Ελπίζω να είναι χαρούμενοι μαζί, πλέον.

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009

Εξάρχεια ΙΙ

Επειδή μια καλή μάζωξη αναρχικών κουκουλοφόρων δεν αξίζει μία αν δεν έχει το κατάλληλο φωτογραφικό υλικό για να την υποστηρίξει, ιδού κυρίες και κύριοι!

Παρά το ψοφόκρυο, μαζεύτηκαν όλοι στο συνηθισμένο μέρος για να υφάνουν τον συνωμοτικό ιστό που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και των πάσης φύσεων -ισμών.


Πρώτα πρώτα τα όργανα του πολέμου






Οι κουκουλοφόροι σε σχηματισμό αλυσίδας για την καλύτερη αντιμετώπιση των ΜΑΤατζίδικων επιθέσεων



Ο αρχι-κουκουλοφόρος δίνει τις ανάλογες κατευθύνσεις.

Στο οπλοστάσιο των γνωστών αγνώστων συμπεριλαμβάνονται όπλα χειρός και η τελευταία λέξη της τεχνολογίας που ακούει στο όνομα μη-φονική συσκευή διάσπασης των ακουστικών τυμπάνων.




Η γραπτή αποτύπωση των πολεμικών σχεδίων. Ιδιαίτερης προσοχής χρήζει το κόκκινο άρμα το οποίο μεταφέρει την μεθεπόμενη γενιά κουκουλοφόρου τρομοκράτη και ο αιμοβόρος μαυρόσκυλος που παρακολουθεί με ύψιστη προσοχή τον σχεδιασμό (Όχι Β.Κ., δεν σε υποβαθμίζω, εσύ είσαι σε άλλο επίπεδο βαρβαρότητας και αιμοδιψίας...)



Δύο κουκουλοφόρες τρομοκράτισσες μειδιούν σκεφτόμενες τον κακό χαμό που προετοιμάζονται να εξαπολύσουν επί του ανάλγητου και τρομοκρατικού κράτους και των ανεγκέφαλων οργάνων του.




Ρε'συ σκύλε, μπας και οι φωτογραφίες σου χαντακώσουν ολόκληρο το Εξαρχειώτικο τρομοκρατικό και κουκουλοφόρο κίνημα τελικά;

Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2009

Εξάρχεια Ι

ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ Αυτοοργάνωση σ' όλες τις γειτονιές!

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009 στην Πλατεία Εξαρχείων στις 11 το πρωί, γιορτή.

Με την παρουσία μας στο δημόσιο χώρο εξοστρακίζουμε την καταστολή και τον τρόμο που επιβάλλεται στις γειτονιές μας.

Προσκαλούμε συμμετέχοντες και όχι θεατές σε μια συνάντηση-γιορτή από το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο.

Συνεισφέρουμε με ό,τι μπορούμε:-

Ζωντανή μουσική-Μαγείρεμα και φαγητό-Χαριστικό παζάρι-Παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους. Διαδώστε το σε φιλους και γνωστους.

Να είμαστε όλοι εκεί ενάντια στην καταστολή και τον τρόμο που μας επιβάλεται.

*σε περίπτωση βροχής αναβάλλεται για την επόμενη Κυριακή

Ευχαριστώ τον Πολίτη Πίττα.

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Πόσο πιο χαμηλά;

Το έργο της Μαρίας Δημητριάδη το ξέρω πρακτικά επιφανειακά.

Ήταν και αυτή άλλη μια από τους καλλιτέχνες εκείνους που θέλουν περισσότερο από τον συνηθισμένο χρόνο  για να σταλάξουν στην ψυχή μου. 

Για να αρχίσω να την ψάχνω πιο επισταμένα.

Η φωνή, από την άλλη, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που συνειδητά ή ασυνείδητα να μην ένιωσε να εισχωρεί μέσα του.

Δεν μπορώ ούτε να το φανταστώ, ούτε να το πιστέψω.

Την σορό, λοιπόν, αυτής της γυναίκας, που είπε μερικά από τα συγκλονιστικότερα τραγούδια που γράφτηκαν στον εικοστό αιώνα, θα πρέπει να τραβολογάν οι άνθρωποί της μέχρι που να φτάσει στον τόπο που θα εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της.

Να αποτεφρωθεί.   

Και να επιστρέψει μετά στο Αιγαίο.

Και όλο αυτό επειδή οι γαμημένες οι πούστρες με τα ράσα δεν αφήνουν να φτιαχτεί ένα κρεματόριο εδώ.

 Γιατί ρε γαμώ το φελέκι μου μέσα;

Τι πρέπει να γίνει για να προχωρήσουμε μισό βήμα προς τον πολιτισμό και τον σεβασμό του ανθρώπου;

Να τις σκοτώσουμε;

Όλες;

Αυτό είναι που μου γάμησε το σύστημα πάλι.

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

Εξάρχεια

Εδώ και κάποιους μήνες σκέφτομαι να μετοικήσω στα Εξάρχεια.

Κατά πρώτον επειδή μου αρέσει πολύ η περιοχή, τόσο για αυτά που αντιπροσωπεύει, όσο και για την πραγματικότητα της καθημερινότητάς της.

Το πως, δηλαδή, λειτουργεί και υφίσταται σε καθημερινή βάση.

Κατά δεύτερον, ως αντίδραση στα όσα τους καταλογίζουν.

Τα οποία κυμαίνονται μεταξύ φαιδρότητας και σκοπιμότητας.

Ειδικά η αντίδραση ενισχύθηκε μετά τα όσα...ξέρετε.

Σήμερα οι σκέψεις μου βρήκαν την ενσάρκωσή τους στα γραφόμενα που κατέθεσαν άνθρωποι σημαντικοί στην Καθημερινή.

Από αυτούς  εξαιρέστε τον Κορτώ.

Ο οποίος άλλη μια φορά κατάφερε την απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα να την μετατρέψει σε ένα κουβάρι που ούτε λύσιμο παίρνει, αλλά ούτε και κόψιμο. 

Για κατανόηση δεν το συζητώ καν. 

Θα μου προτείνετε το τραγούδι που πιστεύετε ότι ταιριάζει  περισσότερο στα Εξάρχεια για να το ανεβάσω;

Λοιπόν, το Εξαρχειώτικο compilation περιλαμβάνει τα κάτωθι άσματα.

Πάρτι στον 13ο όροφο Τρύπες (Επιλογή: manetarάκι!)

Όχι άλλο Νταλάρα Μουσικές Ταξιαρχίες (Επιλογή ΑΤΠ!)

Με το φόβο των μπάτσων Πάνος Φουρτούνας - Σωτηρία Λεονάρδου (Επιλογή Λου!)

Πας φιρί φιρί Νικόλας Άσιμος (Επιλογή: Daria! Παρότι ο Άσιμος είναι συνώνυμο των Εξαρχείων, το συγκεκριμένο αντιπροσωπεύει ευρύτερες πτυχές του πνεύματος της πλατείας!)

Ο Ανθρωπάκος Τάνια Τσανακλίδου (Επιλογή Ναταλία!)

Εμένα οι φίλοι μου Magic de Spell (Επιλογη Loth!)

Οι παρακάτω είναι δικοί μου επιλογή. Εκφράζουν μια γενικότερη στάση ζωής που εμφυλοχωρεί στην περιοχή, την οποία με ενθουσιασμό θα υιοθετήσω!

ΠΕΣΤΕ ΤΑ ΚΥΡΙΕ ΚΑΛΑΪΤΖΗ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ