Κυριακή 5 Μαρτίου 2017

Jeronimo Space: το κυνήγι των Σούσι



Έτος: κάποια στιγμή μετά το 3000 μ.Χ.
Σημείο: κάπου στο γαλαξία.
Πρόσωπο: Τζερόνιμο Μένσουες Καλτσώνης.


Κυνηγός κεφαλών.
Τελευταίος των υπερήφανων Ελλήνων.
Το βύσμα του – κυριολεκτικά, έχει ένα βύσμα στο πίσω μέρος του αυτιού, ως υβρίδιο Έλληνα και μηχανής – τον έσωσε από την εξαφάνιση.
Όχι ο εξυπνότερος των έμβιων όντων.


Η κρίση μέσης ηλικίας τον βάρεσε κατακούτελα.
Όταν ο διαγαλαξιακός αυτοκράτορας δολοφονείται, θεωρεί ότι του παρουσιάστηκε η ευκαιρία να ανακτήσει τη θέση του ως ο κορυφαίος κυνηγός κεφαλών στο σύμπαν.
Μόνο που σε αυτή του την προσπάθεια θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Λούνα, άλλως γνωστή ως Μαύρη Τρύπα.


Της οποίας η ευφυΐα περισσεύει και για τους δύο.
Για να μην αναφερθούμε στην ικανότητά της να προκαλεί αμνησία σε όποιον επιλέξει.
Την οποία χρησιμοποίησε για να συσκοτίσει το παρελθόν της με τον Τζερόνιμο.
Βοηθός του στην προσπάθεια διαλεύκανσης του μυστηρίου είναι ο αστυνόμος Μπάζο, της φυλής των Σούσι – που κάποτε δόθηκε ως όνομα σε ένα γήινο φαγητό, τις παλιές ‘καλές’ ημέρες.


Μια παρεξήγηση σχετικά με το  τελετουργικό ζευγαρώματος των Σούσι έχει ως αποτέλεσμα να συνδεθεί με την μυστηριώδη ιέρεια Έικο.
Και μαζί θα ανακαλύψουν τον έρωτα και τη ‘χαρά’ της τεκνοποίησης.


Τον δολοφόνο όμως;
Είναι πολύ καλό σημάδι να βλέπεις ένα πολύ συμπαθητικό, παρότι σχετικά μικρό, θέατρο όπως το Άβατον – με καρέκλες κινηματογράφου! – να γεμίζει σχεδόν ασφυκτικά.

Και όταν ένα ευτυχές ατύχημα με τη μορφή ιδιαίτερου γέλιου ενός από τους θεατές χαλάει τη συγκέντρωση των ηθοποιών, εκτροχιάζοντας ελαφρώς τη ροή, το βράδυ του Σαββάτου ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς.


To be continued…

Jeronimo Space: το κυνήγι των Σούσι

Ιδέα: Ζήσης Ρούμπος/Γιώργος Αγγελόπουλος
Κείμενο: Ζήσης Ρούμπος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αγγελόπουλος
Φωτισμοί/Κοστούμια: Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Γιώργος Αγγελόπουλος, Ναταλία Δήμου, Ζήσης Ρούμπος, Σωσώ Χατζημανώλη

Ημέρες και ώρες Παράστασης: Παρασκευή και Σάββατο στις 21.30 (έως και 25 Μαρτίου)
Διάρκεια: 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3 – Κεραμεικός
Τηλέφωνο 2103412689

Σάββατο 4 Μαρτίου 2017

Σοφία Λασκαρίδου, μια αγάπη μεγάλη



Η Σοφία Λασκαρίδου ήταν μία ψηλή, όμορφη, εύπορη ζωγράφος που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1876.


Ήταν επίσης πεισματάρα σε τέτοιο σημείο, ώστε να παρακινήσει τον τότε βασιλιά Γεώργιο Α’ να καθιερώσει με νόμο την εισδοχή γυναικών στην ανώτατη εκπαίδευση, και ειδικότερα στη σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών. 


Στην οποία εγγράφηκε ως η πρώτη φοιτήτρια.


Τυχαία μία μέρα καθώς περπατούσε, είδε απέναντί της ένα όμορφο νέο με ξανθά μαλλιά και ‘τον ουρανό στα μάτια’ να προχωράει κατά πάνω της και να την κοιτάει.


Αυτή σταμάτησε.


Το ίδιο και ο νέος.


Κοιτάχτηκαν για πολλή ώρα.


Την επόμενη Κυριακή, τη μοναδική ημέρα της εβδομάδας που η οικία Λασκαρίδη δεχόταν επισκέψεις, ο νέος εμφανίστηκε μπροστά της.


Και συστήθηκε στους γονείς της ως Περικλής Γιαννόπουλος, λογοτέχνης.


Και έζησαν έρωτα ζυμωμένο με τα μάρμαρα του Παρθενώνα, τα ξωκλήσια, τα χώματα, τα βουνά και τις θάλασσες της Αττικής, για εφτά χρόνια.

Μέχρι που τη Μεγάλη Πέμπτη ή τη Μεγάλη Παρασκευή του 1910, ο Περικλής Γιαννόπουλος καβάλησε ένα άσπρο άτι χωρίς σέλα, μπήκε στη θάλασσα του Σκαραμαγκά, και όταν το άτι δεν μπορούσε να προχωρήσει πιο βαθιά, αυτοκτόνησε με μία σφαίρα στον κρόταφο.


Πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που παρακολουθώ θέατρο, η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό για να περιγράψω την παράσταση είναι ‘μαγικό’. 

Με ελάχιστα σκηνικά, με κοστούμια εποχής.

Με εκφορά του λόγου και χρήση λέξεων σε κάποιο βαθμό επίσης εποχής.

Και με πραγματικά σοφή επιλογή πρωτότυπης και διασκευασμένης μουσικής.

Η ομάδα 4Frontal καταφέρνει να δημιουργήσει ατμόσφαιρα αστικής οικίας και ζωής του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.


Και να αναπαραστήσει σε όλες του τις πτυχές το σμίξιμο δύο καλλιτεχνών, και ταυτόχρονα δύο προσωπικοτήτων, που δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο έξω από τις νόρμες και τις αντιλήψεις της εποχής τους.

Μέχρι που το τέλος του αγοριού τελειώνει και την ύπαρξη του κοριτσιού, ως ερωτικού πλάσματος.

Και μένει μόνο το σώμα, που συνεχίζει να ζει, να δημιουργεί και να διδάσκει για κάμποσα ακόμη χρόνια, παντοτινά δοσμένο στον μεγάλο απόντα.

Σοφία Λασκαρίδου, μια αγάπη μεγάλη
Βασισμένη στα ημερολόγια της Σοφίας Λασκαρίδου

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Σκηνικά-Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική Σύνθεση: Λευτέρης Βενιάδης
Επιμέλεια φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Τσιμπρικίδου
Φωτογραφίες:  Σταύρος Χαμπάκης

Ερμηνεύουν:  Σταύρος Γιαννουλάδης
                          Θανάσης Ζερίτης
                          Ελένη Κουτσιούμπα
                          Νεφέλη Μαϊστράλη
                          Αμαλία Νίνου
                          Αριστέα Σταφυλαράκη
                          Μαριέττα Σγουρδαίου

Ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή 21.15
                                      Σάββατο 21.15
                                      Κυριακή 19.00

Θέατρο 104, Ευμολπιδων 41.Γκάζι, Στάση Μετρό Κεραμεικός
Τηλέφωνα: 2103455020 και 6940290312

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2017

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2017

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017

Το δάνειο



Ένας απελπισμένος Ισπανός προσπαθεί να πείσει το διευθυντή του – πέμπτου – υποκαταστήματος τράπεζας στο οποίο απευθύνεται, να του δανείσει ένα μικροποσό για κάποια επείγουσα ανάγκη του. 


Το πρόβλημα είναι ότι δεν διαθέτει κανενός είδους υλική εγγύηση παρεκτός του λόγου του. Κατά συνέπεια και αυτός ο διευθυντής αρνείται να το χορηγήσει το δάνειο. Και τότε ο φουκαριάρης καταφεύγει στα μοναδικά όπλα που διαθέτει: τα φυσικά χαρίσματά του.


Εκ πρώτης όψεως τα πράγματα δείχνουν απλά: από την μία πλευρά του τραπεζιού έχουμε τον χτυπημένο από την κρίση μικρό-προς-μεσαίο μεροκαματιάρη, ο οποίος εκλιπαρεί με κάθε τρόπο να του χορηγηθούν τα χρήματα που θα καλύψουν την επείγουσα ανάγκη του.


Από την άλλη κάθεται ο διευθυντής του υποκαταστήματος. Άκαμπτος, οχυρωμένος πίσω από τον κανονισμό, τις ευθύνες του και τον αυστηρό έλεγχο στον οποίο υπόκεινται όλες οι αποφάσεις του «από τους αποπάνω». 


Μόνο που μετά την πρώτη επιφανειακή ανάγνωση τα πράγματα περιπλέκονται.


Και, αυτό γιατί αν εξετάσουμε τα όσα λέει και τις μεθόδους στις οποίες – απειλεί ότι – θα καταφύγει ο επίδοξος δανειολήπτης θα διαπιστώσουμε ότι στην πραγματικότητα ζητάει – απαιτεί – από τον διευθυντή του υποκαταστήματος να παραβεί άλλη μία φορά τους κανόνες. 


Όπως δηλαδή συμπεριφέρονταν οι τράπεζες προ κρίσης, κάτι για το οποίο κατηγορεί σε κάποιο σημείο τον συνομιλητή του. 


Χωρίς να συνειδητοποιεί ή να παραβλέπει ότι αυτό ακριβώς – η μη τήρηση δηλαδή των αναγκαίων κανόνων – είναι ο καταλυτικός παράγοντας που οδήγησε στη σημερινή κρίση που όλοι λίγο ή πολύ βιώνουμε. 


Με αποτέλεσμα να συντηρείται ο υφιστάμενος φαύλος κύκλος, και ταυτόχρονα να καλλιεργείται το έδαφος για την επόμενη – ίσως πιο οξεία – κρίση που θα δημιουργήσει και άλλα οικονομικά, και δυστυχώς όχι μόνο, θύματα.


Με πρώτο ίσως από αυτά το διευθυντή της τράπεζας, ο οποίος οδηγείται στην ίδια καταστροφική απελπισία στην οποία οδηγήθηκε ο δανειολήπτης.


Με συνέπεια να μην ξέρεις τελικά ποιον από τους δύο να λυπηθείς περισσότερο.


Από την μία ο επίδοξος δανειολήπτης του Γιάννη Σαρακατσάνη: απελπισμένος, πονηρός, αλλά και άπληστος, ελπίζοντας να πάρει περισσότερα χρήματα τελικά, στεκόμενος κυριολεκτικά σαν γύπας επάνω από το 'κουφάρι' του συνομιλητή του.

Και από την άλλη, ο διευθυντής της τράπεζας του Μιχάλη Οικονόμου: αρχικά ψύχραιμος και απαθής, κοιτάει αφυψηλού τον φουκαρά που ζητιανεύει τη βοήθειά του. Και καταλήγει κατεστραμμένος, χωρίς σπίτι και οικογένεια, να ικετεύει για την συμπάθειά του, σε μια σχεδόν πλήρη αντιστροφή των ρόλων.

Ξέρω πως ίσως ακουστεί σκληρό, αλλά τα βάσανα αυτών των δύο ανθρώπων προκαλούν γέλιο. Πολύ γέλιο. Που ενισχύεται ακόμη περισσότερο από το αληθοφανές παίξιμο των ηθοποιών, σε μία πραγματικά ιδανική διανομή. Και συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο από την ευφυή μουσική, η οποία σε κάποιες στιγμές 'σχολιάζει', και σε κάποιες άλλες σχεδόν αντιπαρατίθεται στα όσα συμβαίνουν επί σκηνής.

Το δάνειο του Τζόρντι Γκαλθεράν


Συντελεστές
Μετάφραση: Els de Paros
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Παντελής Δεντάκης
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπριμπίλης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Κατερίνα Λυπηρίδου, Κατερίνα Παναγιωτάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Σαρακατσάνης

Παραστάσεις: Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00
Θέατρο ΓΚΛΟΡΙΑ, Ιπποκράτους 7, Αθήνα,                                                                                                                           
Τηλέφωνο: 2103600832