Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2008

Πως γίνεται;

πώς γίνεται το Σάββατο το βράδυ

την ώρα που οι συνομήλικοί σου

κτυπιόνταν στο Schoolwave

εσύ να πεθαίνεις;

σε παρακαλώ, πές μου,

πως γίνεται;

14 σχόλια:

John Black είπε...

Καλησπέρα έιχα καιρό να έρθω να σε δω! Δεν ξέρω τι να γράψω...

Να σαι μόνο καλά

Natalia είπε...

spatio brevispem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem quam minimum credula postero...

Horace's Odes

απλά, άδραξε τη μέρα...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Γίνεται, γαμώτοκερατόμου, γίνεται...

Pan είπε...

Καλημέρα John.

Αυτό που έγραψες φτάνει.

Pan είπε...

Καλημέρα Ναταλία.

Και μόνο η σκέψη παραλύει την θέληση για ο,τιδήποτε.

Pan είπε...

Καλημέρα σκύλε.

Έπρεπε να το μάθουμε και αυτό.

ATHENA είπε...

ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΑΜΩΤΟ!...

Pan είπε...

Καλησπέρα Athena.

Έπρεπε να το ζήσουμε και αυτό.

KitsosMitsos είπε...

Γιατί ρε γαμώτο...Γιατί...

kwlogria είπε...

Τι λες ρε Πανάκο γαμώτη μου; Γίνεται γαμώ την κοινωνία μου... Εύχομαι να είσαι καλά καλό μου..

Pan είπε...

Καλησπέρα κιτσομήτσο.

Περπατάω στον δρόμο, βλέπω δεκαεξάρηδες και αυτό ακριβώς σκέφτομαι.

Pan είπε...

Καλησπέρα κωλογριούλα μου.

Καλά είμαι τώρα.

Το απόγευμα που θα πάω να δω την μητέρα του δεν ξέρω.

Roadartist είπε...

...αν σου πω οτι ενα απο τα πλασματα που αγαπουσα περισσοτερο στη ζωη μου...και ηταν μονο.. 5 ετων..το έχω χάσει.. ? :( Δεν υπαρχουν απαντησεις σε αυτα φιλε μου pan. Να είμαστε καλα.

Pan είπε...

Καλησπέρα δρομοκαλλιτέχνιδα.

Η μόνη "απάντηση" που βρίσκω είναι πως όσο μειώνεται η ηλικία τόσο μεγαλώνει ο πόνος.