Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008

Ωραία

Άλλοι χρησιμοποιούν την μουσική και το τραγούδι για να υπογραμμίσουν τα συναισθήματά τους και άλλοι για να αναπληρώσουν την έλλειψή τους.

Πολύ ωραία. 

17 σχόλια:

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Καπως ετσι πανε συνηθως τα πραγματα...

Natalia είπε...

what are you doing? :)

Pan είπε...

Hello Natalia!

I just finish working...

Great, huh?

And you?

Pan είπε...

Καλημέρα πρέζα.

Δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο αυτό, δυστυχώς.

KitsosMitsos είπε...

Όπως είναι καλύτερο για τον καθένα. Και όπως λειτουργεί...

Natalia είπε...

well, I meant...

how, you, are using the music? e?

manetarius είπε...

Πάλι για τον Καρβέλα και το σινάφι του θα μιλήσουμε;

Pan είπε...

Καλημέρα κιτσομήτσε.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, έτσι πάει το πράγμα.

Pan είπε...

Good morning Natalia!

I think it is clearly indicated everywhere around here.

Pan είπε...

Καλημέρα manetarius!

Μακριά από εμάς τέτοιες έωλες και ασεβείς και δυσάρεστες σκέψεις!

Destiny είπε...

Ακριβώς γι' αυτό το τραγούδι έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή που του δίνουμε... Γιατί βρίσκεται στις ζωές μας, γεμίζει τις στιγμές μας και μας ταξιδεύει. Και μας καλύπτει ό,τι κι αν ζητάμε...

Φιλί.

Pan είπε...

Καλησπέρα destiny.

Απροσμέτρητη η σημασία του τραγουδιού.

Sally Finkenstein είπε...

Oτι κάνουμε, το κάνουμε για να συμπληρώσουμε τα κενά μας, καλέ μου Pan. Αν ήμασταν πλήρεις, θα αδρανούσαμε μες την ευδαιμονία μας.
Να, όπως εγώ μερικές φορές...
Ου χα χα χα!

Σε φιλώ
(πάω να δημιουργήσω :/)

politispittas είπε...

Ε...ναι!

Ωραία- πολύ ωραία. Όπως το είπες.

Τα τραγούδια, είναι πιο συγκεκριμένα θαρρώ. Σε πάνε όπου σε πάνε με τους στίχους τους, και με τους στίχους τους.

Η Μουσική όμως, όταν Είναι...δεν σε γεμίζει απλά γίνεσαι μέρος της, νότα της και είσαι παντού.

Όταν ακούω το largo από την 9η νιώθω πως πλαταίνω και ψηλώνω τόσο, που μπορώ να αγκαλιάσω όλο τον πλανήτη.

Έτσι!

politispittas είπε...

*έχω αμελήσει να σε προσθέσω στους συνδέσμους μου...Είμαι...σπεύδων!

Pan είπε...

Καλησπέρα sally!

Τραγικό δεν είναι αυτό;

Αντί να προοδεύσουμε, αγωνιζόμαστε να μην οπισθοδρομήσουμε, τελικά.

Είμαι βέβαιος ότι μεγαλούργησες και πάλι!

Φιλιά!

Pan είπε...

Καλησπέρα Γιώργο.

Παλαιότερα μπορεί και να θεωρούσα αδύνατη την ύπαρξη της μουσικής άνευ στίχων.

Όταν, όμως, ο Χατζιδάκις μου άνοιξε μια χαραμάδα στον κόσμο του, αναθεώρησα πλήρως.

Ευχαριστώ πολύ για την πρόσθεση!