Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά

Πρώτη φορά μου συμβαίνει

Να ακούω μουσική

Struggle for Pleasure Νότης Μαυρουδής Παναγιώτης Μάργαρης David Lynch

Και να μην μπορώ να προσδιορίσω αν νιώθω χαρά ή λύπη

Υποπτεύομαι ότι ο συνθέτης ήξερε ακριβώς γιατί ονόμαζε έτσι το ορχηστρικό

Ευχαριστώ πολύ, Road!

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Στρέλλα

Για κάποιο λόγο, το ελληνικό σινεμά αποφάσισε "εν μια νυκτί" να ανατινάξει όλα τα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας.

Καιρός ήταν.


Αυτό, μάλιστα!!!!

Αυτό είναι πραγματικά Χριστουγεννιάτικο.
Και χαίρομαι που με ανέχονται να συμμετέχω,
έστω και στο λίγο που μπορώ.


Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Σήμερα ακούμε Joe Strummer. Τίποτα άλλο



Πέρασαν ήδη εφτά χρόνια από την ημέρα που έφυγε.




Joe Strummer







Γι'αυτό, τα ραδιοκύματα σήμερα είναι γεμάτα μόνο με τα τραγούδια του







Redemption Song Joe Strummer and The Mescaleros











Nitcomb Joe Strummer and The Mescaleros 



Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Everybody Knows Concrete Blonde

Τρελό eighties... 

...εξίσου τρελά...

...γουστάρω.....



Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

Χριστουγενιάτικο Πάρτι Ξεμπλοκαρίσματος




Το xeblogarisma.blogspot.com * σας καλεί το Σάββατο 28 Νοεμβρίου

Στο 2 Χριστουγεννιάτικο bazaar/party για τα παιδιά έως 3 ετών,

που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού).

___________________________________________________________

“Σήμερα 15 αθώες ψυχές ζουν στον Κορυδαλλό μαζί με τις έγκλειστες μητέρες τους. «Εμένα ποιος είναι ο μπαμπάς μου; Εγώ δεν έχω μπαμπά;».

Μια ανδρική φιγούρα εμφανίζεται. «Μπαμπά», φωνάζει το παιδάκι.

Ο άνδρας ξέρει πως δεν επιτρέπεται ν’ απαντήσει.

Σιωπηλός, γυρίζει το κλειδί στη σιδερένια πόρτα και κλειδώνει μέσα τη μητέρα με το μωρό της. Το παιδί προσπαθεί να ανοίξει.

- «Γιατί δεν ανοίγει η πόρτα, μαμά;».- «Είναι η ώρα που κοιμόμαστε. Γι’ αυτό κλείνουν οι πόρτες. Για να είναι ο καθένας στη φωλίτσα του».Ο διάλογος είναι πραγματικός.

Όταν το παιδί μεγαλώσει, θα καταλάβει πως η «φωλίτσα» ήταν φυλακή και ο «μπαμπάς»… δεσμοφύλακας.”

____________________________________________________________

Στο Χριστουγεννιάτικο bazaar θα διατίθενται προς πώληση αντικείμενα τέχνης, έργα φυλακισμένων γυναικών, βιβλία, ρούχα, δίσκοι και πολλά άλλα. Ταυτόχρονα θα συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά και τις άπορες φυλακισμένες όπως πάνες, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής καθώς και παιχνίδια, βιβλία (ειδικά ξενόγλωσσα), περιοδικά, τηλεκάρτες κ.ά.

Ημερομηνία: 28/11/2009

Τόπος: Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο

Πρόγραμμα: 12-8 μ.μ. bazaar

5.30 μ.μ. παράσταση Καραγκιόζη του

Ιάσωνα Μελισσηνού

10.30 μ.μ. Ινδική μουσική με τους ΙΧΩΡ (15e με ποτό)

00.30 π.μ. party

για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή:

Ξεμπλοκάρισμα

*Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε την δράση της πριν από 2 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού). Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 15 περίπου παιδάκια περιλαμβάνει και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των άπορων. Οι ανάγκες όμως είναι πολλές και χρειάζεται η υποστήριξη όλων .

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Oh yeah!!!

Today is Diamanda's day!!!









Interlude (Time)


Ενημέρωση:

Από προχθές προσπαθώ να σκεφτώ τί να γράψω γι'αυτό που έπαθα στο Παλλάς.
Αφού συνήλθα, θυμήθηκα και το όνομά μου, που έμεινε κάπου μεταξύ του "Άνοιξε πέτρα" των Μίμη Πλέσσα - Λευτέρη Παπαδόπουλου και του "Ζεϊμπέκικο" (Μ'αεροπλάνα και βαπόρια του Σαββόπουλου, κατάλαβα ότι μόνο να δείξω μπορούσα, τίποτα άλλο.


Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

Πότε είδες ξωτικό τελευταία φορα;

Εγώ πριν από μιάμιση περίπου ώρα.

Ανέβαινε την Αλεξάνδρας.

Κόκκινα μάτια που σκούραιναν προς την κόρη

Χοντρό πολύχρωμο καλσόν.

Κοντή φουστίτσα.

Και δύο κοτσίδια που μετά βίας έκρυβαν τα μυτερά αυτιά.

Με τα χέρια μπλεγμένα μπροστά στο στήθος και μια σακκούλα στο αριστερό.

Αφού την προσπέρασα σκέφτηκα να γυρίσω πίσω να ρωτήσω τί γυρεύει ένα ξωτικό στις τρεις η ώρα μέσα στο κρύο της Αθήνας αλλά ντράπηκα.

Γμτ μου.

Τα ξωτικά Λιζέτα Καλημέρη


Μάλλον άρχισε να μου σαλεύει, έτσι δεν είναι γιατρέ μου;

Φρόντισε μόνο ο ζουρλομανδύας να μην είναι πολύ σφιχτός, σε παρακαλώ.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

Ψυχή βαθιά και θλιμμένη

Πήγα χθες και είδα το Ψυχή βαθιά.

Βγήκα έξω και ένιωθα ένα βάρος σε
μέγεθος μαμούθ θρονιασμένο στην
ψυχή μου.

Που δεν λέει με τίποτα να φύγει.

Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.

Μόνο να παρακαλέσω τον Αγγελάκα
να θρηνήσει λίγο ακόμη για την
κατάντια μας.

Έρημα Βουνά Γιάννης Αγγελάκας

Υ.γ.: Οι πασης φύσεως κατα-κριτικοί
που χαρακτήριζαν ανιστόρητο τον
Παντελή Βούλγαρη, σε ποιό ηλιακό
σύστημα βρίσκονταν ενόσω προβολλόταν
η ταινία;

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

Όμορφιά

Υποσχέθηκα να σου γράψω κάτι όμορφο.

Κάθισα, και το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η εικόνα του Μάνου.

Φυσικό δεν είναι;

Και μετά αυτή η μουσική του.

Όταν έρχονται τα σύννεφα

Και συνειδητοποίησα ότι μόνο μέσα από τις μουσικές μπορούσα να περιγράψω την ομορφιά.

Όπως για παράδειγμα την ομορφιά ενός λουλουδιού.

Γειά σου κύριε μενεξέ

Της θάλασσας

Το Απέραντο Γαλάζιο - Ύμνος στην Θάλασσα

Ενός νησιού

Σαντορίνη 

Μιας ερμηνείας

La Wally



Ακόμη και μιας σκιάς

Χορός με την σκιά μου 

Γι'αυτό, να ξέρεις ότι εδώ είμαι.

Και όλα θα επανέλθουν στα φυσιολογικά τους πλαίσια.

Καληνύχτα μην φοβάσαι

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

Ξαφνικά

Ξαφνικά βλέπεις το χάσμα μεταξύ σου και του "κανονικού" κόσμου να βαθαίνει απότομα.

Επειδή ένας - δύο άνθρωποι που θεωρούσες σχετικά - έστω - κοντά στον δικό σου τρόπο σκέψης και ζωής φαίνονται να αποκλίνουν τελείως.

Φυσικά, γνωρίζεις ότι εσύ είσαι ο 'παράξενος', ο εκτός πραγματικότητας, ο ιδιόρυθμος.

Και αυτοί ακολουθούν - απλώς - την 'φυσιολογική' ροή των πραγμάτων.

Και πάλι, δεν παύει να είναι πικρή η αίσθηση της σχεδόν πλήρους απομόνωσης.

Και εντονότερη η ανάγκη να τελειώνεις με όλα όσα σε έφεραν εδώ και να επιστρέψεις πίσω στο καβούκι που εσύ δημιούργησες.

Invitation to the blues Tom Waits

 

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

Σιχάθηκα.

Σιχάθηκα όλους εκείνους που θέλουν να με αλλάξουν.

Που πιστεύουν ότι ξέρουν καλύτερα από εμένα το τί και το πως.

Που όποτε τους εξηγώ - ή προσπαθώ να τους εξηγήσω - το πως σκέφτομαι, καταλήγουν να θεωρούν ότι "δεν βάζω νερό στο κρασί μου".

Αν ξανακούσω αυτή την φράση είτε θα βρίσω τόσο άγρια όσο ποτέ μέχρι τώρα, είτε θα χειροδικήσω. 

Παρατάτε με.

Όλοι σας.

Υ.γ.: Τρεις μόλις εβδομάδες στο κωλόνησο και θυμήθηκα ξανά τον λόγο ύπαρξης αυτής εδώ της - μισοξεχασμένης - γωνιάς.

Εκπληκτικό, έ;

Σάββατο 15 Αυγούστου 2009

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Σε παρακαλώ...

...Καιτούλα, θα ηρεμήσεις λίγο την ψυχή μου;

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009

Ουλαλούμ

Ουλαλουμ

Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά,
απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα,
κι έλεγα: Θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά, κι από τα δάσα!

Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι,
και θα μυρίζει φώτα [ήλιο] και βροχή το νιο φεγγάρι!...

Και να, το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ, χρυσή, κουβέντα.

Πως να... θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
που μ' έλεγε τρελόν, πως είχες γίνει καπνός
και - τάχας - σύγνεφα θαμπά, προς τη σελήνη...

Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα! -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα), χρυσή, κ' εσύ με μένα!...

Τόσο πολύ μ' αγάπησες, κυρά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
πάταγα γω - στραβός - μες στα νερά; κ' εσύ κοντά μου!...